Hich's Space

Almancı sanat ve Fiktion Okzident

2011-12-26T18:38:00.001+02:00

Direksiyon dersime geç kalınca Pazar akşamüstünü Cer Modern'de geçirmek için ısrarcı oldum. Gittik. Ceren'in de bahsettiği gibi Fiktion Okzident sergisiyle burun buruna geldim. Sevinçten ve "unutmuşum, ya kaçırsaydım" telaşından adrenalin bastı. Sergi çok iyiydi. Neredeyse mutlu olacaktım:)

Şimdi ortada şöyle bir gerçek var. Almanya'da 3 milyon Türk yaşıyor. Bunların Türkiye'deki yakınlarının sayısı en az 5 milyondur diyelim. Yani hemen herkesin uzaktan da olsa bir "Almancı" tanıdığı var. Bir de Almancılarla sinemayla, edebiyatla karşılaşan 2 milyon daha tanışık eklersek, "Almancı kültürünün", 10 milyon gibi bir populasyona tanıdık gelen, aslında pek çok ülkenin nüfusundan da fazla insanla etkileşimleri olan devasa bir kültür olduğunu görürüz. Birkaç anahtar kelime bize bu yarı-Alman yarı-Türk ırkı hemen hatırlatmaya yeter: Mercedesler, Milka çikolatalar, turuncu küçük ev aletleri, Nivea kremler, Nescafeler, işçiler, 60lar.

Almanya'ya gittiğimde orada yaşayan Almanların birkaç şekilde yaşadığını görmüş, burada da biraz bahsetmiştim. Bir eski nesil ve dar kafalı güruh, hala Türkiye'de yaşadığını zannederek kendilerini soyutlamışlar, başka bir eski nesil ama açık kafalı güruh, Almanya'yı yaşayamasalar da çocuklarının yaşamasına müsade etmişlerdi. Yeni nesil Almancıların büyük kısmı, çocukluklarından beri Alman yaşantısıyla yoğrulsalarda iki arada kalmanın psiko-sosyal ikilemiyle genelde ikinci sınıf işlerden öteye çalışamamakta, ne yazık ki suça ve kirli işlere yatkın olmaktaydı.. Bu neslin çok küçük bir kısmı ise, asıllarını unutmamış, ancak iyi eğitim almış, iyi işlerde çalışan, daha çok Alman yaşantısına uyum sağlamış, daha çok "Alman olmuş" görüntüsü sergilemekteydi. Bu göçmenler Almancayı kendi usluplarında konuşup, sokaklarda geçtiklerini hissetirerek yürüken Almanya da onları dönerleri, küfürleri, tesettürleri, torbacılarıyla kabul etmişti.

Pazar akşamı Fiktion Okzident (Kurmaca Batı), bana tüm bunları tekrar hatırlattı. Çalışmaların hepsi çok iyiydi. Özellikle Kınay Olcaytu'nun enstalasyonları, feminizm, pragmatizm, anarşizm, turizm, Noelizm gibi Almancı'nın hayatına Almanya'ya girişiyle beraber girmek zorunda kalan kavramların çok güzel bir yansısı olmuştu bence. Düşünsenize bir Türk kadını, 60larda işçi olarak Almanya'ya gidiyor ve Noelin, anarşizm ve feminizm sloganlarının, Avrupa turistik yaşantısının renkli bir o kadarda farklı ve korkutucu yaşantısına dahil oluyor. Hiç kolay olmasa gerek.

Bundan başka Altan Çelem ve Ali Kepenek oldukça dikkatimi çektiler. Timur Çelik'in dev tablolarına hayran kalmamak (yanda) zaten imkansız olurdu. İşçi sınıfının çikolatadan bir demir perde liderini "kafasızca" dinledikleri-izledikleri heykel enstalasyonuna kafa yordum. Girişte, valizlerin sergilendiği alanda, 60lardan kalma tahta valizlerle başlayan göçün umutlarını ve sızılarını düşündüm. Video-art kısmında yine pek anlayamadıklarım oldu -ki hala Roma Modern'de gördüğüm Feminizm konulu sergideki video-art parçalarının üzerine tanımam. Sonuç olarak, Kurmaca Batı'nın gerçek sanatçıları, bu büyük sosyo-kültürel olayı, Almancılığı bana çok güzel yaşattı. Bitmeden gidin derim. "Mutlaka"yı eklerim.

EDİT: "Almancı" sözcüğünü rahatlıkla kullanıyorum çünkü Almanya'dayken yalnızca bizlerin değil oradaki Türklerin, hatta Almanların bile Türk göçmenlerden bahsederken bu ifadeyi kullandıklarına defalarca şahit oldum. Seziyorum, bu tabir resmi olarak yerleşmek üzere.

Pekiştirilmiş Sezinsel Psiko-Sosyal Tespitoloji 4

2011-12-21T22:50:00.001+02:00

Küfürbaz kızçocuğu, korkma, geçti.

Şu kızların küfür etmesine karışan erkekler hakkında diyeceklerim var. Bugün erkeklerle oturup kalkan, rahatça konuşan bir konumdayız kızlar olarak. Haliyle konuşulanlardan jargon kapıyoruz, mimik kapıyoruz, espri kapıyoruz ve yeri geliyor küfürleri ya laf arasında ya da espri mahiyetinde kullanmayı öğreniyoruz. Çünkü erkek milleti yanımızda ana-avrat dümdüz konuşmaktan, cümlelesinin sonuna "a.k" eklemekten, aralara "hassttr" sıkıştırmaktan bir sakınca görmüyor. Peki sonra noluyor? Sen güzel beyninle hemen ortama, jargona adapte olup yerli yerinde bir küfür patlatınca, bazılarının rengi değişiyor miğirim. E senden öğrendim şimdi ben o küfürü! E sen sabahtan beri "sik" diyosun! Yok, anlamaz, alı-al moru-mor oluverirler. İşte o rengi değişenler...

1- İyi ailenin basık çocukları : Küfür etmez. Kız küfür ettiğinde gözlerini devirerek başka yere bakar. Birkaç kez küfür ederse de ekstradan nezaket gösterir, efendi gibi baş sallar, teşekkür eder ve olabildiğince yanından uzar gider! Sanki "onaylamıyorum davranışını, ayrı dünyaların insanlarıyız" mesajını bağırır o centilmenliğiyle! Ama maç izlerken aynı şekilde davranan erkeklerin küfrünü duymaz bile kulakları, küfür etmek ayılıktır, ayılık erkeklere mahsustur ona göre ve tabi kendisi o güruhun dışındadır. Argümanları "kadın erkeğin yanında bir çiçek gibi zarif kalmalıdır (mümkünse hep susan bir çiçek)". Bu tip için ne yapsan zaten tü-kakadır. Kankalarınla kıkırdarsın tü-kaka, kahkahayı fazla kaçırırsın tü-kaka! Gerçekten de küfrü bir mizah aracı yada ne bileyim bir anarko hareket olarak kullanmayı seviyorsan, hiç işin olmaz bu sümsükle.

2- İyi ailenin küfürbaz evlatları: Bunlar, erkek ya da kız arkadaşlarıyla küfürlü konuşmakta sakınca görmez, yeri gelince de okkalı bir küfrü matah bilir. Yine yanlarındaki sevgilisi-olmayan-kızlar, istedikleri gibi küfür eder, hatta üzerine bir de alkış alır. O ne yerinde küfürdür öyle! Gel gör ki sevgilisi olursan o mizahi becerine hemen bir kürtaj yapılması gerekir. Artık o, senin yanında istediği küfürü sallayabilir, sen hanımefendiliğini koruyarak (bkz. tip 1 anlayışı) başını hafifçe öne eğmeli ve gülümsemelisindir. Argümanları "sevdikleri-seviştikleri kızın küfür edince sokaktaki adamdan farkı kalmadığıdır". E sen de mesela hesap ödemediğinde sokaktaki adamdan farklı olmuyorsun. Geleneksel olarak küfür nasıl bana yasaksa, hesap ödememek de sana yasak... Bugün modern ilişkiler içerisinde kadına pekala modern roller biçip, onunla canları istediği gibi takılıp, sevişip, içip, eğlenebilen erkekler, kendi rollerini de bir yana bırakabilmektedir, ve biz kadınlar bunu dert etmeyiz. Ama her türlü geleneksel rolün kalktığı bu anlayışta küfür neden halen kadının ağzına biber sürdürmektedir, bunu anlamamaktayız.

3- Küfürbaz ailenin küfürbaz oğulları: İşte bu arkadaş için, senin küfrünün değil ses tonunun anlamı vardır. Evet, sen erkeklerle otura kalka küfrü öğrenirsin, arada kullanırsın, problem de yoktur buna göre. Ama eğer küfrü ona hafiften kızdığın bir anda ağzından kaçırırsan, seni orada kıtır kıtır kesebilir; içinden şeytan çıkıp boğazı patlayana kadar bağırabilir, yaka paça saldırabilir. Yani küfür, onun gündelik yaşamında "tarak" kadar sıradan bir kelimeyken, sen sesini yükseltip "tarak" dersen bunu kabalık ve saldırganlık olarak yorumlar, coşar. Argümanları "kadının delikanlı olması ama haddini bilmesi -delikanlıdan daha delikanlı olmaya kalkmaması" şeklindedir. En tehlikeli türdür. Es kaza kendisinin zoruna gidecek bi küfür ettiysen, sonrasında en yaratıcılarından 50-60 küfürlük bir potbori bağırtısı eşliğinde kaçıp saklanacak yer ararsın.. Küfür -Master'ıdır o, sana bırakır mı o işleri...

Böyle... Bu üç tip birbiriyle girişkendir, birbirine karışıp, beter olabilirler. Ama sonuçta kızların küfrü batar bunlara. Küfür madem pek kötü birşeydir, kendileri etmesinlerdir. Körle yatan şaşı kalkmaktadır nitekim. Ya ağzımızı alıştırmasınlardır ya da diğer hemcinsleri gibi bunda bir sakınca görmesinlerdir. Yormasınlardır.

Sad But Guru!

2011-10-30T20:15:00.001+02:00

Walla dostlar bir işe kalkıştımki sormayın. Bloglarımı okuyan öğrencilerimden bazılarının benden yoga hocaları olarak tiksinmeleri ve şurada yazdığım sebeplerden bu konuda üstüme düşeni blog ortamında da yapmaya ve bir BLOG GURUSU olmaya karar verdim. Blogda yazdığım gibi guru muru değilim ve meşakkatli, dikkat isteyen, kafa yoracak ve mesai alacak bir işe kalkıştığımın da farkındayım. Ama 2012ye pek de bişey kalmadığına göre (!) herkes eteğindeki taşları paylaşıma açsın dedim... :)

En az Anti-space kadar sıkıcı olacağını düşündüğüm bu anarşist ve sert dilli blogumu izlemek isteyeniniz olursa şeref duyarım. Tam olarak ne anlatacağım? Efendim, aydınlanma, farkındalık, budist akımın konuya desteği, meditasyon, yoga, reiki, haftalık egzersizler, beslenme, felsefe, tinsel bulmacalar, kendiniz falan...Yani aslında şimdiye kadar para karşılığı yaptığım işi bedava yapmaya başladım diyebilirim.
Hadi,
kaçtım,
utana,
sıkıla:)

allah düşmanımı akademisyen yapmasın!

2011-10-24T11:20:00.001+03:00

Başılığının herşeyi açıkladığı bir kitabı okumalı mıyım? Bir filmde görmüştüm:
Kovboy: üzülme, Kadınlar Venüsten, Erkekler Marstan...
S.J.Parker: aa, o kitabı okudun mu?
Kovboy: hayır, gerek yok, başlık herşeyi açıklıyor.

İşte, allah düşmanımı akademisyen yapmasın! Hadi yine de biraz açayım...

* A.q sisteminde, Türkiye'de, sen k*çını yırtar, dilmiş, Ales'miş yüksek puanlar alırsın, gelir birisi hile hurdayla, bluetooth mekanizmalarla, tek kelime ingilizce konuşamadan mesela, o sınavlardan 90-100 alır, önüne geçer, sen görmezden gelirsin!

* Yayın yapman gerekir, en iyi dergilere en kaliteli çalışmaları, en uygun dillerle yazıp yayınlatırsın, kastığın için senede 1-2 yayının olur ama millet öyle mi yapar? onlar gider en dandik dergilerde okuma yazma bilmediklerini ispatlarcasına senede 8-10 kıytırık makale yayınlar, puan toplar. Sen bakakalırsın.

* Soyadları akademik camiada meşhur ailelerin çocukları daha yüksek lisansları bitmeden gelir senin ünvanından üst ünvanlarla kadro kapar, pişkince otururlar. Okulun aile şirketine döner. Sen doktoranı bitirip senelerce ağzın açık oturursun.

* Hocalar derslerine girmez, yasak olduğu halde senin gibi asistanları derslere sokar, sesini çıkaramazsın.

* Hocalar sınavlara gelmez, gözetmenlik yapmaz sen bir de onları idare etmek zorunda kalırsın.

* Akademisyenlik adam gibi öğretilmez, yayın nasıl yapılır, araştırma teknikleri, yöntemleri, istatistik nedir, nasıl yapılır doğru dürüst anlatılmaz, sen herşeyi, koca profesörler orada kıç yayar, siyaset yaparken kendin öğrenmek için sağlığından olursun, kimsenin umurunda olmaz.

* Yüksek lisans, doktora tezlerin en iyisi olsun, bilime yenilik getirsin, suya sabuna dokunsun diye gerekirse "boşver daha basit konu bul" diyen profesörlerine karşı çıkar en kallafisinden, en kalitelisinden, araştırması en masraflı tezler yazarsın, diğerleri gelir 3 senede yüksek lisans + doktorayı bitiriverir, 3 ayda tez yazar dahası gider parasıyla yazdırır!!! Susmak zorundasındır.

* Akademik yükselmende uluslararası kongrelere katılım kriterleri vardır ama sana verdikleri maaşla değil canının istediği yurtdışı kongreye katılmak, araştırmalarına gereken fotokopi parasını zor toplarsın. Ek iş yapman yasaktır, ancak ünvanın yükseltikçe bu kural geçerliliğini kaybeder (!).

* Sen idealistsindir, akademik faaliyetler, mesela üniversitenin düzenlediği bilimsel toplantılar düzgün olsun diye gece gündüz verilen görevleri layıkıyla yerine getirirsin, yukardakiler hakemden "red" ile dönen bildirileri bile hile ile "kabul" sayar, bu toplantılara adam yani para toplarlar.

E neren doğru ki deve? Herşeyin kabadayılıkla yürüdüğü bu memlekette bilim mi irfanlı, ahlaklı olacaktı? Peh, benim ki de laf. Ama işte akademisyenlik düşünen varsa bir daha düşünsün. Bu kadar emeği başka hangi işe verse daha çok para kazanır, daha rahat çalışır, daha az gururu incinir biline.

hi ya!

2011-09-07T16:18:00.000+03:00

Ardışık tatillerimden döndüm... Yurdumun 3 tarafındaki denizlerin her birine kendimi sokup çıkardım... Oh.

Şimdi bazı şeyler var:

* Reiki: Görüşmeyeli Reiki masterı oldum. İsteyeni ücretsiz inisiye ederim. Reiki evrendeki yaşam enerjisini tıkanmış bedenlerimize akıtma tekniği. Bence sağlık, sukunet ve ruhsal uyarılma, uyanma demek. Uyanın lan...

* Fable 3: Çıktı. Oynamaya kıyamıyorum. Steampunk ögelerle bezeli masalsı bir öncül endüstri çağı. Bowerstone öyle değişmiş ki, ağzım açık kalıyor! Grafik yönünden de tam bir sanat saheseri... İlk iki oyuna kurnazca göndermeler var... Oynayın nolur!

* Kinect: Microsoft'un XBox'a yaptığı güzellik. Daha önce bahsetmiştim, hani şu üç boyutlu kamera ile hareketlerinizi elinizde herhangi bir araç olmadan algılayan tuhaf şey. Dance Central mesela, harika bir oyun... Öyle, dans ediyorsun televizyonun karşısında, ordan bi tip sana "olmadı, bi daha dene" falan diyor, kan ter içinde kalıyosun! Anlatılmaz yaşanır... Hemen hemen bütün PS kafelerinde görüyorum, bir deneyin...

*Alanya: Canlı müzik gruplarının, sokak ressamlarının, hatta Türklerin bile terk ettiği, gördüğüm en dejenere tatil çöplüğü. Hızla bozuluyor eğlence hayatı. Oysa denizi, kumu, tarihi ile Mikanos'tan ne eksiği var? Turizm politikası ve groove, başka ne olacak... Bu sene Ruskilerin yerini İskandinavlar almış... Bütün garsonlar Norveç formasıyla geziyor. Gitmeyin oraya...

* Masumiyet Müzesi: Hemen sonunu söylüyorum, hiç yorulmayın: Füsun ölür, Kemal bu aşk hikayesini gider Orhan Pamuğa yazdırır, süpriiiz! Peh. 10 üzerinden 7 verdim. Sonrasında okuduğum Çoluk Çocuk'a (P.Smith) 9 verdim...

* Google Sky Map: HTC telefonlara friy indirilebilen uygulama ile telefonu doğrulttuğun yerde-gökte hangi yıldızlar var, adları, sanlarıyla yazıyor, görüyorsun..! Zaman yolculuğu var; 100 sene önce baktığın yerde hangi yıldızlar varmış görüyosun...! Gece, aklın duruyor baktıkça..! Kendini iyiden iyiye zerre hissediyorsun. Teknolojinin insan tekamülüne sufist katkılarından dolayı I LOVE TECHNO.

* Google: Kendisi zaten artık sol lobumuz oldu; jump to text'ler, resim aratmalar, adres bulup eve bırakmalar.. Bence önümüzdeki çağın Tanrısı Google olacak; dini GOOGLENTHOLOGY! Budizm'in ibadeti meditasyonsa bunun ki de soru sormak olur herhal... Rahipleri de a-sosyal, kambur yazılımcılar.. ahah.

* Fotoğraf: Bana nu modellik yapacak var mı? Para veremem, ama modellik kariyeri için çektiğim fotoları portfolyosuna koyar, çıkar ilişkisi olur.. hı? Ciddiyim, varsa tanıdık yönlendirin lütfen.

*Son: Bu sıkıcı son için özür diliyor, sıkıntını telafi etmek, seni biraz da olsun güldürmek için aşağıdakini şeyediyorum:

hahahahahahhahahha...
bişey sanmıştın,eveeeet....

gitgel

2011-08-22T20:52:00.000+03:00

Çoluk Çocuk - just kids- bi harika! Patti Smith şiirleri kadar akıcı şarkıları gibi yürekten yazmış. Okuyunuz.
böyle:

Bodrum çok güzeldi, Deniz, Rüzgar, Burcu ve diğerleri....
Şimdi tekrar tatile çıkıyorum. Böyle:

Biliyorum yazamadım. Ama biriktiriyorum. Hepsini anlatıcam.;)

çağrışım oyunu

2011-02-09T16:01:00.001+02:00

Aşkın acıyı iyileştirdiğini bulmuş beyin araştırıcıları. Sevgilinin fotoğrafı gösterilince ağrı azalıyormuş. Resim, ağrı kesiciler gibi beyinde dopamin etkisi yapıyor, beynin ödül merkezini uyarıyormuş. Peh! Aşk acısını ne iyileştiriyormuş peki? Allah aşkına birisi, şu Mazumiyet Müzesi'nin Füsun için deliren kahramanı Kemal'e versin ilacını bulursa... Kitap uzadı da uzadı adamın aşk acısıyla... Yine de yazarı Orhan Pamuk'u kutlarım, bir bunalım ancak bu kadar iyi anlatılabilirdi; beynim resmen eski bunalımlarımı simule ediyor her okuduğumda...

Başka bir bunalım yazarı; JK Rowling de, Oprah Show'daydı sabah. Kadın dibe vuruşundan, kafayı bozup depresyonlara gark oluşundan ve ancak Harry Potter'ı bu şekilde yazabildiğinden bahsetti. Çok kafalı kadınmış, sevdim. Harry Potter'ın filmlerinde gördüğüm pek çok ögenin kadının ruhunun karanlık köşelerinden fışkırdığını anladım. Hiç okumadım kitaplarını, ama elimde İngilizceleri var, hemen birine başlayacağım. Diline şöyle bir göz gezdirdim, kolaydı, altından kalkabilirim, ne de olsa çocuk kitabı...

Çocuk kitaplarının, özellikle de masal kitaplarının üzerimdeki etkisinden bahsetmiştim. Elimde bir kitap var: "Allah rahatlık versin: en güzel gece masalları", 1959 basımı. Çeşitli ülkelerden toplanmış çocuk masallarını Jella Lepman hazırlamış, Günther Strupp muhteşem resimlemiş ve Türkis Noyan çevirmiş, Doğan Kardeş yayınevi de basmış. Kitabı ciltletmiş babam, kapak resmini göremiyorum. Annem yada kendisi gece yatmadan önce okurlardı. O ara üç- dört yaşlarında olmalıyım, hayal meyal hatırlıyorum. Sonra sıkıldılar herhalde, okumadı kimse. Okumayı ilk öğrendiğimde hemen ben okumaya başladım. Sonraki yıllar da hep onu okudum. Hala okuyorum. Kitabın sayfalarına kasten çikolata sürüp leke bıraktığımı hatırlıyorum. Sanki "bu bana ait", yada "bu sayfalar okunmuştur" demek istercesine. Leke leke sayfalarının kokusu harika: nem ve kağıt.

Kokusu nem ve kağıt olan bir yer biliyorum. Anneannemin İnebolu'daki evi. Çocukken her yaz giderdik. Arkasında yeşil bir dağ, önünde aşağıya, denize uzanan bir kasaba vardır evin. Pencerelerinden alabildiğine Karadeniz görünür. Ahşaptır, kokusu oradan gelir. Bahçesinde Gökçe'yle dünyayı unutur, oyunlara dalardık. Kuzenimin de katıldığı bu saçma oyunlardan birinin adı da "cit-cit katili" idi. Oyunun kuralları şöyle idi: kuzenim katil olur, bize saldırır, biz de Gökçe'yle ona karşı savaşır, daha doğrusu ağzını burnunu dağıtırdık! Evet, iyi bir cit-cit katili oyunun sonunda boğuşmaktan, itişmekten, gıdıklamaktan ve bağrışmaktan kan -ter içerisinde kalmamız ve çocukcağzın kıpkırmızı suratı görmeyi bekleyeceğiniz şeyler olurdu. Zavallı kuzen...

Kuzen hasta şimdi... Bizi çok korkutuyor... Umarım uzun ve iyi bir ömür sürer...

dönüşük açılımlar

2011-01-05T18:08:00.001+02:00

Eveet, önce Türkiye'ye, sonra kendime geldikten sonra başlayabilirim. Jet-lag çok pismiş meğer.

İlk olarak şunu söylemek isterim ki, Ankara'daki kılık kıyafetiyle, kalın çerçeveli gözlükleriyle kendini hipster ilan etmiş tipler New York'u aratmadı, hemen adapte oldum :P... Modayı bu hızda yakalayabiliyosak demek artık bi eksiğimiz kalmamış, şükür! O ne endamlı kızlar, o ne kıdemli playboylar, o ne gossip girl ilişkiler! Bir de bizi köy okullarında hala soba yakıldığına ayan reklamlar olmasa bu iş tamam, biz de Amerikayız, biz de özgürüz!

Siyah zeytine, çubuk turşusuna ve rakıya olan hasretimi giderdikten sonra tekrar aldım Cosmpolitan kadehini elime. Elime yakışıyo o kadeh, sevdiğimden değil. Almanların değimiyle "Schiki-Miki" gece hayatında salınmaktan başka bir sorumluluğum olmadığına göre hemen kızları toplayıp "pump"larımızla buzda yürüme yarışı düzenlemeliyim. Evet, bu haftasonu...

İşim gücüm de var tabi benim, bugüne bugün doktorasını bitirmiş (s.kik) bi akademisyenim ben. Yayın yapmak, çevirilerimi bitirmek, literatür organize etmek için hemen kolları sıvadım, ama bi üşüme geldi, indirdim hemen kollarını gömleğin. Jetlagtandır, jetlagtan dedim, rahatladım. Başlarım elbet, buzda düşüp kıçımı kırmassam.

Şimdi bolca kitap okuyorum (Orhan Pamuk- Masumiyet Müzesi), özlediklerimi görüyorum, Gökçe'yle onlarca saat aralıksız konuşuyorum, çiçeklerime su veriyorum, hocalarıma laf anlatıyorum ve size söyleyemeyeceğim başka şeyler yapıyorum. Dönmek güzel... Ama başka şeyler de istiyorum artık. Mesela özentisiz, salaş bi mekanda arabesk dinlemek istiyorum. Film festivaline katılmak, yağlı boyaya başlamak, sergiler gezmek (mesela Ekin'inki) istiyorum. Düstopik şehirleri görmek, mesela Mardin'e gitmek istiyorum. Fotoğraf çekmek; nü kadınları, kuru dalları, çocuk suratlarını, sirk sanatçılarını, şehrin kuytu sokaklarını ve koca dağları çekmek istiyorum. Evin bir köşesinde dekore ettiğim elf ormanımı tamamlamak sonra da bir masal yazmak istiyorum. Hepimiz yaşantımızla masal yazmak istiyoruz ama çok azımızın bir masalı baştan sona okumaya yetecek yüreği var, değil mi? İşte artık böyle olmasın istiyorum..

Miami çok güzeldi...

2010-12-10T13:18:00.003+02:00

chicago

2010-11-16T02:18:00.009+02:00

Birkaç Şikago hatırası...

Sırasıyla:

Chicago'nun gözünü seveyim.

Nehir ve camdan orman.

Michigan Lake, John Hancock Building'in tepesinden.

Chagall'ın Art Institute'da sergilenen penceresi.

The Bean, Millennium Park.

Meşhur(muş) Andy's Jazz Bar.

bazı saçma şeyler

2010-11-12T00:59:00.003+02:00

1- "justin bieber" bebesi... onun o tuhaf saçını taklit eden eşşek kadar herifler... neye tapacağına şaşan amerika.
2-afro-amerikalıların peruklu, türlü türlü örülmüş, kazınmış, düzleştirilmiş, bonus yapılmış, rasta yapılmış, tuhaf tuhaf boyanmış, peroksitlenmiş, abartı binbir çeşit saç modeli...
3-afro-amaerikalıların takma tırnak hastalığı... onları tuhaf tuhaf boyamaları....takma tırnaksız siyahi kadın neredeyse görmemiş olmam...
4-afro-amerikalıların hiphop kulüplerindeki dansı... önlerine bir kız alarak gece boyu dikilen erkekler, önlerinde dizlerini bükerek kıçlarını saatlerce çevire çevire arkasındaki erkeğe değdiren kızlar.. saatlerce öyle dans etmeleri... bazen yüzleri birbirlerine bakacak şekilde 4-5 çiftin daire oluşturup böyle dans etmeleri...
5-kulüplerde jack daniels'ın 5 dolar oluşu.
6-buna rağmen ojenin 7-8 dolardan başlaması... Viva "forever 21"!
7-Chicago'nun Chagall'la bezeli olması...
8-vietnamlıların, çinlilerin ve arapların konuştukları ingilizce ile kendi dillerinin kulağa tıpatıp aynı gelmesi, bi bok anlayamam.
9-sonunda fotoğraf makinemi aldığım için kimsenin umurumda olmaması.
10-otun bokun kilisesinin olması... birinci ortadoksa 2 adım yakın olanlar kilisesi, birinci methodistleri seven ama köklerinde pagan olanların kilisesi.. etc... (end of thinking capacity)

halloween

2010-11-03T04:31:00.003+02:00

visual diary

2010-10-21T22:07:00.005+03:00

yazamadım dostum, kusura bakma.

şimdi de yazamayacağım...

işte son zamanlarda neler yaptığıma dair birkaç resim.

tıklayıp büyüt e mi.

kendine iyi bak. H.

gay pride...

2010-10-11T06:48:00.005+03:00

büyütmek için resme tıklayın... görüşlerim için buraya

new york !

2010-09-19T22:58:00.036+03:00

Geçen haftasonu buradaki gruptan bazılarıyla New York'a gittik. Gitmeden önce internet'te nedir, napılır, nasıl gidilir falan iyice bir dersime çalışıp, programımı iyi yaptığımdan beraber gittiğimiz arkadaşlarım da benim peşime takılarak, programıma uydular, beni oynak başı ilan ettiler. Genel olarak çok keyifliydi.

Gezimiz havaalanında kişi başı 5 dolara, limuzin kiralayarak başladı:) Otele yerleştikten sonra ilk günüm Time Square, Central Park, 5th Avenue, Empire States ziyaretlerini yapmakla geçti. Gece Times Square manyak olduğu için buraya tekrar döndüm. Evet NY uyumuyormuş hakkaten de! Pacha adlı kulübe gittim. Ama biletin 40 $ olduğunu öğrenince, 2 saat için değmez dedim, zaten benim için yeterince ilginç olan meydana geri döndüm...

İkinci gün yağmurlu olduğunu bildiğimden müzelere gitmeyi planlamıştım. Öyle de oldu. Müzede Bir Gece filminin çekildiği Natural History Museum ile Metropolitan Museum of Art'ı dolaştım.. Tabi zamanım yetmedi... Aslında her birine bir gün ayırmak gerek hakkını vererek dolaşmak için.. Neyse sonra Times Square'de arkadaşlarla buluşup Hard Rock Cafe'ye gittim. Yağmur sebebiyle fazla takılmadan otele döndüm.

Ertesi gün hava güzeldi. Bu kez de şehrin güneyini; Noho, Soho, Little Italy, China Town, Brooklyn Köprüsü, Finans Merkezi, Wall street, Staten Adası; Özgürlük Heykelini gördüm... Soho'ya bayıldım... Little Italy'de akşam yemeği-Ravioli- çok güzeldi... China Town'da alışveriş yaptım. Sonra tekrar Times Meydanına dönüp bi posta daha alışveriş yaptım. Ardından kırmızı merdivenlerde oturuken etrafımızı mankenler bastı bi anda. Meğerse Guess reklamı çekiliyormuş; fotoğrafçı "işte güzel insanlar ve Times Meydanı sefilleri" der gibi, modelleri aramıza salarak fotolar çekti. Herkes dumur oldu falan... :)

Son gün yorgunluktan bittiğim için yarım günlük vaktimi kullanmadan otelden doğruca havaalanına gittim ve sıkıcı Atlanta'ya geri döndüm... O dev şehrin tadı da damağımda kaldı... Yutacaksa beni bi şehir, Nüyork yutsundu!

Bolca fotoğraf çekildi... Birkaçı aşağıda... Arada gezimi oldukça başarılı ve hızlı kılan bazı ipuçlarını da bulabilirsiniz.

Doğa Tarihi, Metropolitan Art gibi devlet müzeleri bağışla çalıştığından görünen bilet fiyatları ÖNERİLEN fiyatlar. Yani siz gidip ben 1 dolarlık bağış yaparak bilet almak istiyorum dediğinizde size hayhay diyerek biletinizi veriyorlar. Biz bu müzelere, 4 dolar verip 6 kişi girdik, bunu bilmeseydik 72 dolar verecektik!!

Central Park çok büyük.. vaktiniz darsa yürüyerek dolaşamaz, dolaşsanız da nerde ne var anlamadan geçersiniz...Parkın kapsında "pedicap" kiralayan Türkler var, onlarla anlaşıp ucuza dolaşabilir, üstelik kendi dilinizde bir de rehberlik alabilirsiniz. Biz kişi başı 13 dolara anlaşıp parkın en civcivli yarısını 45-50 dkda gezdik, öğrendik; parkın etrafındaki pahalı binalarda kimler yaşar, John Lennon'un mozaiki nerde, parkın içindeki özel mülkte kriket oynayanlar kimler.. vs

Empire States'e girmek için ve hatta çıkmak için her halükarda çok bekliyorsunuz. O yüzden burayı görmek için 2-3 saat ayırın. Bence kesinlikle güneşli bir günde akşam güneş batmadan hemen önce gidin, böylece hem gündüz hem gece görüşünü yakalarsınız. Ve mümkünse gezinizin ilk günü gidin ki şehri tepeden görüp, anlayıp, yön geliştirebilesiniz... Gidince de şehrin sesini dinlemeyi unutmayın... wow-wow-wow-wow- diye bir sesi var.. inanılmaz...

Buraya bakmadan bilet- otel booklamayın: http://www.priceline.com/ Bronx, Harlem yada Queens'in Manhattan'dan çok uzak bölgeleri biraz varoş, o yüzden otel seçerken dikkat edin..

Havaalanında limuzin kiralamak isterseniz de mutlaka pazarlık yapın. Bizim gibi Türk birisine rastlarsanız şanslısınız size gayet iyi fiyat verecektir.

Ben Modern Sanat Müzesini gezemedim ama siz muhakkak görün... Akla sığmaz tasarımlar var, Soho'daki satış mağazasından gördüğüm kadarıyla...

Soho çok zengin bir bölge, harika butikler, galeriler, cafeler falan var... Ama çok pahalı... 5th Avenue de öyle..

O yüzden hediyelik eşya için China Town'u, diğer alışverişler için Times Square civarını öneririm.

Özellikle kızlar, Times'daki Forever 21'a uğramadan sakın- sakın- sakın New York'tan dönmeyin...

China Town'da alışveriş yapacaksanız ve Little Italy'de yemek yiyecekseniz girmeden önce mutlaka pazarlık edin. Bizim anlaşmamız ücretsiz şarap getirdi mesela!

Özgürlük heykeline çıkmak için saat 4 gibi Feribota binmeniz gerek. Yoksa benim gibi kaçırırsınız. Ama kaçırsanız da benim yaptığım gibi Staten Island feribotuna binip adaya git-gel yaparak özgürlük heykelini oldukça yakından görebilirsiniz. Üstelik bu ferry ücretsiz...

New York'ta her yerde- hatta Almanya'da bile- gördüğümden daha fazla Türk gördüm... Empire States'in tepesinde bizden başka 7-8 grup Türk daha vardı... Tekrarlıyorum bu Türk istilasının sonu yok gibi...:)

-TIMES SQUARE; SWIRLING (40 sn) :):

dragon-con !

2010-09-07T02:40:00.016+03:00

Keşke dilimi ısırsaymış Atlanta'da yapacak birşey yok derken. DRAGON CON, 3-6 Eylül de dünyanın etrafından 30,000in üzerinde kişinin katıldığı, Atlanda'da, Hyatt Regency, Marriott Marquis, Hilton, Sheraton otellerinin hepsinde birden aynı anda gerçekleşen bilim kurgu, fantazi, oyun, çizgi roman, edebiyat, sanat ve müzik üzerine odaklanan bir multi-medya toplanışı!

Her sene Atlanta'da yapılır ve şehre hersene 20-25 milyon dolar para getirirmiş!

Gittim ben de öylesine, arkadaşlarım gidiyor diye...Somra da bu krostik Atlanta'da öyle akıllara zarar otellerin olabilmesine mi, gördüğüm o garip kostümlere mi, kovalarla servis edilen "voodo juice"a mı, asansörlerde aşağı yukarı gidip gelerek partileyen tiplere mi, rave partide çalınan freaky müziklere mi şaşırsam bilemedim. Kostümle gelinen kültür sanat festivali mi desem, FRP oyuncularının piyasası mı desem, karnaval severlere gün doğmuş mu desem... Biz etkinliklere pek katılamadık hem çok sıra vardı, hem de geç saatte gittiğimizden vaktimiz ve biletimiz yoktu. O yüzden sadece ortalıkta olup bitenle ilgilenebildik ve tabi partiledik:)

Aşağıda görün işte bir kısmını fazla söze gerek yok...

alış bu verişe :P

2010-09-05T07:07:00.005+03:00

Burda alışverişten başka bi etkinlik yok mu a.q.? Bir sanat galerisi gezelim, bir sinemaya gidelim efendime söyliyim bir müze, bir konser bir park da mı yok lan.

Her gününü outletler'de mall'erde department store'larda şuursuzca geçiren, biriktirdikleri bütün parayı dandikus çullara -çaputlara yatıran, beraber geldiğim Türk ekibinin sevgili ünitelerine buradan sesleniyorum: Türkiye'de olmayan tek şey- belki de yaygın olmayan demeliydim- lavabolardaki çöp öğütücüler...! Ondan başka buradan oraya taşıdığınız herşey binekliğinizden olabilir mi? Sorarım.

Neyse ben de, sevgili blog kardeşlerim, arada onlara uymuyor değilim. Bugün yine gittim. Bizi saat 12de bırakıp 7 de alacakları (öh artık) bir alışveriş etkinliğine turla(!) katıldım. İki minibüs gittik, 22 kişi! Evet. Ama sorun kendime ne aldım? Bir adet güneş kremi. 7 saat boyunca sözde indirimin bağrı yanık takipçileriyle ve onların, uyruk tanımaksızın zırlayıp carlayan çocuklarıyla hınca hınç dolu bir alışveriş semtinde(!) G.A.P'miş yok efendim Calvin Klein'mış yok Micheal Kors'muş, aman çok da matahmış gibi dizilen dükkanların arasında elimde güneş kremim, tepemde güneş dolandım. Bi H&M bile olmaz mı be memlekette? Yok işte...

Kararlıyım yarın, öbür gün ve dahi öbür gün de programlarında farklı alışveriş merkezlerine gitmek olan bu tuhaf arkadaşlarıma uymayıp bu acayip trend'e bir dur diyeceğim. Vay kapital sistemin bacaana.

Dinle

2010-08-27T23:29:00.000+03:00

Eğlendin kabul et...

miles, pounds & fahrenheit

2010-08-23T21:26:00.017+03:00

#Görüşmeyeli uyku düzenim oturdu, İngilizce seviye tespit sınavına girip yıldızlı 5 aldım, dandik bir Blues ve BBQ festivaline katıldım, bir gece kulübüne gittim ve birkaç arkadaş edindim. Ayrıca spor yapmaya başladım. Gün aşırı yaklaşık 2 mil* koşuyorum, Piedmont Park'a gidip geliyorum. Güzel bir park, içinde mini göller ve spor yapılan alanlar var. Bir de köpeklerin koşup, oynayıp, çiş yaptıkları toprak bi alan.

Bizim Seğmenler Parkındaki gibi ortalıkta gezip işemeleri yasak yani.

(Piedmond Park)

#Hava hala sıcak. Herkes şort, terlik, herkez paçoz! Ben de uydum mecburen. En kötü giysilerimi getirmiştim, yenilerini alır, eskileri orada bırakırım diye. Ama yine de yetişemiyorum paçozluklarına. Avrupa'dan gelenlerle ilk konuştuğumuz konu bu oluyor; ev giysileriyle sokağa çıkılmasının ne ayıp olduğu!

#Buranın, Georgia'nın şeftalisi çok meşhurmuş efenim. 1 pound'unu** 80 cent'e alıyosun. Yani yaklaşık 1 liraya. Muz daha da ucuz; 1 poundu 45 cent. Onun dışındaki her türlü sebze- meyve kazık! Ama yine de ev arkadaşımla kaldığımız apartta kendimiz pişirmeyi tercih ediyoruz. Çünkü Amerika'da bütün restoranlar pis; yağlar kötü, eller kirli..!

(Downtown Atlanta)

#Tabi Türkiye'den başka her yerde olduğu gibi alkol sudan ucuz. Alanya Bistro-Belman'ın kalite olarak aynısı, Atlanta'nın en büyük gece kulübü olan Opera'da viski 8 dolardı mesala. Ama ABD'yi kökünden sallayan RNB ve Hiphop'a bir saatten fazla tahammül edemediğimden ve içerideki koca kıçlı hatunlarla kan ter içindeki uzakdoğuluların yiyişken danslarına katlanamadığımdan ancak 2 bardak içebildim içerde. Yalnız kulüpteki dekor ve GoGo dansçıları fena değildi, belki söylemişimdir; büyüyünce GoGo dansçısı olmak istiyorum ben.

#Yoğunlaştırılmış İngilizce kursuma olan güvenim seviye tespit sınavının ultra basitliğinden dolayı sarsılmış olsa da akademik yazı yazma ve konuşma dersleri alacağım için biraz umutluyum. Kurs programı Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri üçer saatten ibaret. Onun dışında kalan vaktimizde gezip tozmak için plan yapıyoruz. Örneğin ilk hedefimiz New York. Havalar soğumadan gitmek istiyoruz yoksa Kasım ayında sıcaklık 40 Fahrenheit dereceye*** kadar düşebiliyor.

(BBQ & Blues Festival)

#Kaldığımız apart daireler 4er odalı yani 4er kişilik. Ben, bir Türk arkadaşım, bir Koreli, bir Singapurlu ortak olan mutfağı ayrı tellerden kokutuyoruz. Baharat kokularına yanık kokuları falan da karışırsa tadından yenmiyor!. Burası için yurt gibi bir yer diyebiliriz. Bahçeye sigara içmek için çıktığımda buranın sakinlerinden bir kaç arkadaşım oldu. Hatta Hintli olanla şu Opera'ya beraber gittik, meğerse oranın müdavimiymiş, hemen bizi VIP'ye aldılar. Hacı hacıyı tekkede, hoca hocayı mekkede, it iti dakkada bulurmuş.

#Şimdilik bu kadar. Okula başlayınca kampus hayatından bahsederim.

*: 3,2 km
**: Yalaşık yarım kg
***: 5 C derece

too Hotlanta!

2010-08-14T07:17:00.005+03:00

Bir takım sıkıcı süreçlerden ve 34 saatlik aktarmalı yolculuktan sonra nihayet Atlanta'ya ayak bastım. Aşırı sıcak ve sokakların pis kokusu da beni bağrına bastı.

İlk iş, 60 dolarlık telefon paketimi aldım; Türkiye'deki sabit telefonlarla sınırsız konuşabileceğim. Ama daha kimseyle konuşamadım; saat farkı var, bir de kimsenin ev telefonunu bilmiyorum. Bugün internetim de bağlanınca, huzura erdim.

Gerogia State Uni'nin bizi karşılayan ekibi ile kıçımızın üstüne oturmadan programlar yapıyoruz. Bankalara, pikniklere, outlet mağazalarına oralara ve buralara gidiyoruz. çok yorgunum. artık uyumak istiyorum.

Hiç yabancılık çekmiyorum burada. Hollywood hepimize ezberletmiş zaten herşeyi. Bir tek afro-amerikalıların nüfusuna şaşırdım. Atlanta'da beyaza rastlamak pek mümkün değil hakikaten. Yanımdan aynı anda bir kaç tane 2 metrelik homeless zenci geçerken kendimi bir zombie filminde hissediyorum- resident evil mesela. Neyse alışırım. şimdi uyuyayım. Çoğunuz çoktan uyanmıştır şimdi, 07:30. Hepinize selam.

gidis o'gidis

2010-06-25T11:56:00.007+03:00

Ah dostlar, Temmuz 23 itibariyle hayatta en son gitmek isteyeceğim yere gidiyorum, amerikoya. Üniversitemin masraftan kaçınmayarak yolladığı Corciya Steyt Yunivörsiti'de 5 ay süreyle dil ve akademik programlara gark olacağım.

Ama ben biliyorum asıl neye gark olacağımı; MSN başında beklemeler -saat farkından boş yere beklemeler-, skype zorlamalar, sıkıntıdan facebook'a sarmalar, blogtan medet ummalar, ilk ay bitmeden homesick olup, 2. ayda kendine gelmeler, aile planlama ilaçlarını kesişimden ötürü kotanjant grafiği çizecek hormonlar ve buna bağlı duygudurum bozukluklukları -antispace, hazırsan başlayalım-, kötü yemekler... İyi tarafından bakarsak birkaç gezi, birkaç elektronik eşya alışverişi ve daha iyi nasıl yaparım şu dilimi sorusuna alınan cevap.

Hayır, yanlış anlaşılmasın, sosyal kelebekliğimde bir sorun yok, gittiğim her yerden kucak dolusu sevgilerle uğurlanırım(!) Oralarda da hemen birileriyle kaynaşırım nitekim. Ama ne de olsa taş yerinde ağırdır be güzelim. Bi'yaştan sonra teen muhabbetlere girip geçici ilişkiler için zorlamak yoruyor adamı. 5 ay için aman yalnız kalmayayım, gece hayatından -mazalah- eksik kalmayayım diye kıçıkırık arkadaşlıklar kurmak için gereken gücü kendimde göremiyorum. Bu nedenle 'social network'um daha zahiri ortamlarda hasıl olacak gibi.

Keşke Tibet'e yollasalardı. Çok güzeldir şimdi oraları...

EDIT: gidiş biraz ertelendi..:)

Elimde Ne Var?

2010-05-31T12:14:00.006+03:00

Erdemle Kırbaçlanan Kadın- Marquis de Sade

Belki bu kitabı Antispace'de tanıtmam daha uygun olabilirdi fakat, aslında iyilik ve kötülüğün tam ortasında durduğu için buraya da uygun olacağına karar verdim...

Sadizm'e ismini veren Marquis de Sade, ahlaksızlığı yüksek sesle düşündüğü ve yazdığı için dışlanıp hapse ve akıl hastanesine atılan bir Fransız. Bu okuduğum ilk kitabı; dili güzel, akışkan ve sürprizli. Oğlak yayınlarından çıkmış kitap, erdemin insanın başına musallat edebileceği kötülüklerden bahsediyor. "Cehenneme giden yolun taşları iyilikle döşenmiştir" misali, Sade'ın kadın kahramanı da sahip olduğu değerler uğrunda kötülüğe maruz kalarak pek çok şeyi kaybediyor...

Şimdilik oldukça eğleniyorum.
Hemen balkona koşup okuyacağım hatta.
Bayarsa söylerim... ;)

EDIT: baymadı walla... gayet iyiydi.. okuyun:)

portobello

2010-05-29T15:41:00.007+03:00

Tez bitti kıçından topladığım evraklar bitmedi. a.k. bürokrasisi; iki haftadır sürünenzi.

Neyse dün akşam çıkıp bişeyler içelim açılalım dedik. Portobello diye bir yer açıldı filistin caddesinde, neymiş bakalım, girdik. İçerisi pek güzel, Can Dündar, evet var. Bilenler bilir, genelde Ankara'da kendisine gittiği iyi mekanlarda rastlanır. Can Dündar ordaysa mekan iş yapar demektir:) Can Dündar'dan başka canlı müzik var; smooth jazz, latin, bolca jam session, vokalde melez bi hatun.

-Melis Sökmen olabilir mi?

-Yok canıım.. Bu kadar paçoz olur mu Melis Sökmen hiç?

Saçı başı bi hoş, üstü başı dökülüyor. Neyse "ama güzel okuyo allah için..!" deyip içtik miçtik. Ben burada da tarifini verdiğim, yılbaşı gecesinin kahramanı Sangrea içtim. Menüde görünce hemen istedim; bakalım iyi yapabiliyorlar mı diye. Ama hayır, yapamıyorlardı, benim ki ona 5 basardı. Ama fiyat/performans oranı çok iyi bir mekan olduğundan bu önemsiz kusuru affedebilirdim... (Koca fanusumsu bir kadehte Sangrea 15,50 TL)

Gece, 1-2 civarı sona ererken kadın, büyükbabasının gezgin olup Afrika'ya gidişini, Sökmen ailesinin böylece bu Afro genlere sahip olduğunu söyleyince biz dumur! Hakikaten ta kendisiymiş... Biz zannetmiştik zaten!

(Aynı şu resimdeki gibi, kolyesi bile)

Bir de ön bistroda olmamdan mıdır nedir bi sinerji oluştu aramızda, şarkısını söylerken yanıma geldi, ben de beline sarıldım. Arada çaktırmadan reiki verdim karnına, çekti güzelce.

Bir kaç hafta önce başladığım Reiki kariyerime celebrity'ler de katılmaya başladı böylece, gördün mü? Gördüm.

Faynıli, iyi bir gırtlağı dinlemiş, hatırlamış olduk dün gece. Dediğim gibi mekan da hakkını veriyor. Bu akşam yine çalacaklarmış, kaçırmayın derim..

dr. hich

2010-05-12T16:23:00.002+03:00

yarım saattir jürinin sorunsuz (neredeyse alkışlarla :P öhö) sona erişini, doktora belasının bitişini ve o iki harfi ismimin başına ekleyişimi aval aval izliyorum. 300 sayfalık tezimin 7 jüri üyesinden aferinle geri dönüşü AÇEV'e yapacağım dolaylı kağıt bağışına da vesile olmuştur. buradan öyle herkese selamla karışık...

Project Natal; oh be!

2010-05-09T23:43:00.005+03:00

Nihayet Kasım 2010'da çıkacağı kesinleşen ve ilk olarak Xbox oyunları ile sürülecek olan Microsoft'un ağırtopu, geleceğin kimilerini ürküten teknolojisi Project Natal için çok heyecanlıyım. Üstelik Fable 3; en sevdiğim oyun Natal destekli olacakmış ...

Neymiş project natal kısaca bahsedeyim: Bu, oyun konsoluna bağlanan bir kameranın karşısındakini 3d tarayarak detaylı olarak algılaması, hareket analizini yapması, yüzünü ve sesini tanıması şeklinde geliştirilen bir teknoloji. Yani artık yalnızca vücudunuz hiçbir kontrol cihazı olmadan oyun için yeterli; mesela ekranın karşısına geçip çıplak elinizle karate yaptığınızda oyunun içerisindeki karakteri gerçekten de bir temiz dövebiliyorsunuz. Bence şu video -izlenmediyse- mutlaka izlenmeli.

Microsoft Natal'ı önce eğlence sektörüne getirmiş, ancak kendilerinin de ifade ettiği gibi gelecekte pek çok iş sektörünün böyle bir teknolojiden faydalanması kaçınılmaz görünüyor. Düşünsenize bankaya gittiğinizde karşınızda animasyon bir tip oturacak ve siz ne deseniz, kendisine ne verseniz, ne sorsanız anlayıp yanıtlayacak. Ya da yoga öğretmeniniz olan animasyon bir ekran karakteri size dirseğinizi biraz daha sağa çevirmeniz, bacağınızı bükmemeniz gerektiğini söyleyecek, bu şekilde evinizden çıkmadan iyi bir eğitim alabileceksiniz.

Kimileri bu teknolojiye makinelerin bizi ele geçireceği korkusuyla temkinli yaklaşıyor. Ama bence Natal, benim son zamanlarda duyduğum en iyi haber; teknolojinin beklenemeyecek kadar büyük bir adımı, gerçek bir futuristik sıçrama...

Göreceksiniz, çok eğleneceğiz...

Scusa, Il conto per favore

2010-04-29T19:30:00.023+03:00

Bir haftalık İtalya gezimden döndüm. Şöyleydi:

1- DİL ve DAMAK:
İtalyanca bir tek "pardon, hesap lütfen" demeyi öğrenebildim; işte o da bu yazının başlığının ta kendisi. İtalyan peynirleri, kahveleri, şarapları, zeytinyağları, pizza, makarna, panini ve deniz mahsülleri gastronomanyak kişilik bozukluğuyla eve dönmeme sebep oldu. Şimdi ne yesem kesmiyor.
(210 yıllık bir kafede kahvaltı )

2-GÖZ: Taraça evleri ve bahçeleriyle dağlardan sahillere inen Amalfi kıyılarında Akdeniz renklerine; her tarafından ayrık otu gibi tarih fışkıran Roma'da işlenmiş taşa, keşke daha çok para getirseydim dedirten tasarım harikası dükkanlara ve adım başı karşıma çıkan sanata doyan gözlerim bayram etti. Fuşya çiçekler gördüm hep; harika değil mi ?!

(İspanyol merdivenleri/ Hello Kitty'nin dev mağazası Camomile)

3-KULAK: Kuzenimin orada evlenmesiyle oricinıl Calabria müziği, Roma sokaklarında türlü türlü enstrüman ve İtalyanların kendilerine özgü yüksek sesli konuşmalarını işitti bu kulaklar... Çok bağırıyorlardı hakikaten, her dem kavga eder gibi ... Bir de bir sürü İtalyan erkeğinin arkamdan "bella" demesini duydum; şişindim, pek sevindim sanki bilmezmişim gibi herkese aynı muameleyi çektiklerini:)

(Öğle üzeri Roma sokakları)

4-BURUN: Akdeniz kıyılarında; Calabria ve Amalfi'de deniz, portakal ve limon ağacı, pişmiş balık; Roma'da yağmur, çiçek, pizza ve makarna; yollarda ve her yerde kahve kokladım. Onca çeşit kahvenin kokusu çiçeklerinkiyle karışınca, hele bir de bunlar Villa Borghese parkındaki taze toprakla buluşunca buhar olup uçasım; havaya karışasım geldi. Tabi bir de free-shop'ta parfüm satın almaya çalışırken burnum paralize oldu; ayılmak için tekrar kahve kokladım. (ravioli)

5- EL ve AYAK:

Bazı yemekleri; mesela pizzaları, paninileri, deniz mahsullerini parmaklarımla yedim. Ekmeklere, çiçeklere, mermerlere, heryerde karşıma çıkan çeşmelerin serin sularına dokundum. Ayaklarım ise tek görevleri olan sızlanmadan yürüme işini son güne kadar hakkıyla becerdiler. Lakin son gün, gezi arkadaşımınkiler de benimkiler de iflas etti; akşam yemeği için sonra oturduğumuz restorandan topallayarak kalktık.
(Türklerin -nedense- "aşk çeşmesi" dediği Trevi Çeşmesi)

İşte böyleydi. Birkere daha gitmek için Trevi'ye 50 cent fırlattım. Daha hiç görmediğim Vatikan, Colessio, bilmem ne var. Vizem uzun, allaaşükür, giderim heralde yaza (6.HİS)

tezcanlısı

2010-04-06T15:00:00.007+03:00

Şiir:

Tezim

Tezim,
Benim hastalıklı sevgilim...

Sen ki;
Düşkaçıran,
Akıl uçuran,
Mide bozan,
Keder tutkalım...

Sen ki;
Sırt ağrısı,
Zaman arsızı,
Gençlik hırsızı,
Kabus oynatıcısı...

Sen benim,
Asosyal günlerim,
Uykusuz gecelerim,
Vazgeçtiğim kendimdin...

Şimdi verdim kurtuldum!
Zor da olsa ayrıldım.
Arkama bakmadan gideceğim;
Mayısta jüriye gireceğim.

Yazan: Dr. Hich (a.k.a. Tezik)

Pekiştirilmiş Sezinsel Psiko-Sosyal Tespitoloji V.3

2010-03-27T20:53:00.016+02:00

ERKEKLER ve AYAKKABILARI

Eğer bir erkek tipiyle mipiyle tarafımdan değerlendirilmeyi haketmiş ise kendisinin hemen ayakkabılarına bakarım. Çok şey anlatırlar bana, çook. Genelde, çoğu erkek burada çuvallar; ayakkabısının anlattıkları hoşuma gitmez, peh der geçerim.

İşte o ayakkabıların bana anlattıkları:

SNEAKER: Aslında "sürünmek" sözcüğünden gelmekle beraber bizim dilimizde spor ayakkabısı demektir. Envayi çeşidine rastlanır. Herbiri ayrı bi adamdır:

Tenis ya da jogging ayakkabısı gibi, alçak tabanlı iyi marka sneaker giyenler, zamana ayak uyduran, bakış açısı, stil ve yaşam tarzı anlamında USA'den ziyade Avrupa'ya yakın tiplerdir.

Ama bunlardan Converse All Star giyenlerin 5 parası yoktur. Hele ki beyazından giyiyorsa hesabı kesin sen ödersin kızım!

Van gibi, tarzı olan ve aniden parlayan ucuz yollu sneakerları giyen, amsalak olma ihtimali epey yüksek biridir. Dikkat.

Basketbol ayakkabısı giyenler genelde hip-hop'çı olur, ya da bişeyden anlamayan hödüklerdir. Bu kişi zenci ve Hip-hop "kostümleri" içindeyse hip-hop modasını 2 sene geriden takip etmektedir. Zira bu sene hip-hop zencileri ayaklarına daha acayip şeyler giymektedir.

Çirkin renk kombinasyonlu, ne bileyim, turuncu-mavi, turuncu-gri yada narçiçeği- camgöbeği gibi sneakerları varsa, hele ki bunlar bilmem_ hangi_ marka ise o aslında heryerde rastladığımız "halk" kişisidir. Hem de üniversal halk kişisi. Sen karar ver.

Kıpırmızı ya da bembeyaz Puma ve sahte türevlerini giyiyorsa, -hala giyen varsa ölsün- hiç işin olmaz bebeğim. Kulüp özentiliğinde paçozuğun son noktasıdır. Kesin yağlı, pis, emo'nun yandan yemişi bir saç modeli vardır, yırtılmış, taşlanmış kotlarını ucube gömlek yada tişörtleriyle kombinlemektedir.

MOCCASIN: İncecik yumuşak tabanlı, terliğimsi bir ayakkabı çeşididir. Giyen kişi heralde profesör olmayı kafasına koymuştur; kütüphanelerin tozunu attırırken başka ayakkabı kesmemiştir kendisini. Araştırır bu kişi, doğayı sever, ama azıcık ukaladır. Bir ihtimal de orta sınıf, sezen aksu sever işçidir.

KÖSELE AYAKKABI: Çeşitli tarzlarda giyer bunu erkek milleti. Benim sosyal sınıfım mecburen giyer, takım elbise falan zorunluysa. Şimdi bakalım neler var.

Loafer; hani şu kolej tipi ayakkabıları giyenler, kibirlidir dostum. Belki eğitimlerine- kolej belki- belki zekalarına güvenirler. Ama asla tiplerine güvendikleri için kibirli değillerdir, onlar entelektüel yönlerine aşıktır, ayakkabıları da mesajı koyar ortaya.

Bağcıklı olan kösele ayakkabilar 3'e ayrılır:

Bağcıklı rugan giyenler, orta yaşın üstündedir, kafanı kaldırırsan görürsün. Yüksek ihtimal evlidir. Ya da belki damattır.

Bağcıklı mat deri giyenler, en zor anlaşılan türdür. Yalnızca ayakkabısı doğru yargıya ulaştırmaz, kılığı kıyafeti de önemlidir. Mesela böyle bir ayakkabıyı kotla giymişse siktir et, spor bir ketenl pantalonla giymişse siktir et, takım elbisesiyle giymişse ancak renk uyumu yoksa siktir et. Bu sene kırışık mat deriler moda; iyi bir partide, şık kumaş pantolan altına giyilmiş kırışık mat deri kösele ayakkabı görürsen, biraz konuş sahibiyle derim. Ama verme bence.

Bağcıklı, önünde, yanında parça, süsleme vs olan ayakkabının sahibi bunu takım elbise altına giymişse evet olmuş. İyi bir işi, biraz çapkınlığı var. Evli olma ihtimali %70. Ama kalkmış spor bir kıyafetin altına giymişse bence o kişi, içindeki lümpeni göremeyeceğimizi sanacak kadar kadına değer vermeyen, orta zekalı ve %100 orta gelirli birisi, yaramaz sana.

Yılan derisi, avangard desenli yada parlak renkli kösele ayakkabı giyiyorsa ya evlidir yada gaydir. Gelir seviyesi yüksektir. Her yerde de göremezsin zaten.

SANDALET: Yazın giyerler bunu. İçine çorap giyenler hakkında tabiki konuşmayacağım.

Deri sandalet; özellikle çok bantlı, yada parmak arası giyenler, avangard, eğitimli muhtemelen boyunlarında da bir yaz atkısı bulunan hoş kişilerdir. İlgilen bence.

Lastik sandalet giyenler -çorapsız ofkors- %80 doğa sporlarına tutkundur, saçı uzun, belki rastalıdır. % 30 yeni baba olmuştur, bebek arabasını görmüyormusun? Ayakları kirliyse %90 ağır işçidir; kendisine Tanrından iyilik iste.

Parmak arası terlik giyen, şehirde, metroda falansa bil ki ya uyuşturucu ile arası iyidir ya da ultra-egoist birisidir. E tabi ayrıca özgürdür, kafası rahattır, eğlencelidir. Bu plajda, piknikte vs giyilmiş ise kişi uyuşmuyor olabilir ama "kafa biri" olsa gerektir. Kişi kulübe, bara bu terlikle gelmişse onun .mına koyiymdir -Ankara için konuşuyorum, yazlık şehirlerdekiler napıyorsa yapsındır-

Düz, öylesine, plastik veya deri terlikle gezenler, krolardır bildiğin.

_0_

Aklıma gelenler şimdilik bunlar, belki devam ederim sonra... şimdi müsadenizle gidip Cumartesi gecesini yakalayacağım. Söylediklerimden alınan erkek okuyucu varsa beni izlemeyi kessin zaten;)

haftasonu günlüğü

2010-03-14T14:08:00.004+02:00

Cuma:
Akşam dostlarla yemek ardından, Filistin Caddesindeki House Cafe... Müzik süper, house çalıyor. Kesinlikle gidip bir içki için derim. Oradan sonra da Shake'e gittik...

Tanrım Shake! Eski Murphy's klanı buraya akmaya başlamış. %40ı zenci, %30u uzak doğulu, %10u rus, gerisi Türk... Elçilik partisi gibi... VEyasin çalıyor, koca popolu kızlar Beyonce'den öğrendiği figürlerle dans ediyor. Ankara'dakiler, gidin bence çok eğlenirsiniz.

Bu arada canım kızkardeşimin eski sevgilisi olan karakıçlı Victor'ı gördüm orada, tepem atıverdi. Nitekim Gökçeciğimi epey hırpalamıştı yavşak... Sarhoş sarhoş üstüne yürüyecektim ki, tuttular.
Piii...*

Cumartesi:
Hava güzeldi, bahar geldi belli ki... Bundan sonra her Cumartesi erken kalkıp yürüyüş yapacağım, kararlıyım. Eat'n Joy'un terasında kahve gazete keyfi yaptım, tadından yenmedi ...

Akşam Ekin'in partisine gitmek fikrindeydim, ancak partinin konsepti olan "süper kahraman" kıyafetlerim yoktu. Geçen pijama partisinde pijamasız gittiğim için ceza yediğimden bu sefer yemedi kostümsüz gitmek! :)

Biz de Nil Karaibrahimgil konserine gittik, 312 Arena'ya; güzel bir yermiş. Saklıkent'i ezer bence. Konser çok geç başladı, uzun uzun bekledik. Bu arada Giz'le Nil'in ne giymiş olabileceğini tartıştık... Korktuğumuz gibi olmadı, kot falan giymemiş, adam gibi bişeylerle çıktı (!).

Nil'e önyargılıymışım. Düşündüğümden daha iyi bir performans gördüm. Dinledikçe parçalarını takdir ettim, iyilermiş... Şu "akbaba" parçasından sonra Mazhar Alanson, kendisini Türkiye'nin en iyi şarkı sözü yazarı ilan etmişti. Ben de kendisini buradan "yeni Sezen Aksu" ilan ediyorum.

Konserden sonra If cehennemine girdik. Eskiden Ankara'da gidilebilecek sayılı rock barlardandı If. Ama artık içeri girilemiyor. Tam bir kabus. Damsız almıyorlar, buna rağmen bir erkek çökeltisi var içeride, havayı koklayan! İçimiz bayıldı, koşarak eve kaçtık.
Piiii...*

Pazar:
Haftalardır çalışmalarım yüzünden elimi süremediğim bloğuma varlık göstermeye karar verdim. Boş da olsa iki kelam edeyim dedim, işte bunları saçmaladım. Hala ayılamamış da olabilirim, mazur görün...

Bir de Harry Potter'ların hepsini birden izlemeye heves ettim. İniyorlar, birazdan başlarım.

İyi pazarlar...

*: Pi günüymüş bugün, sayı olan, kutlu olsun... Piiiii...

çet rulet

2010-03-13T19:47:00.002+02:00

al sana yeni eğlence: chat roulette!

random webcam bağlantıları... belki duymuşsundur, ben yeni duydum.. çok komik:) ben bunları yazarken karşımda (sanırım rus) sarı bi kız bana bakıyo. :P

incoy!

mimzy

2010-02-05T00:54:00.004+02:00

Emre Varışlı'nın kendimle ilgili 7 ilginç şey mimine cevabım Antispace'de. Çünkü kendisi beni Antispace olarak şeyetmiş. E buraya linklense daha farklı yazardım ama Anti'de işler biraz karanlık. Kendimi mi mimlesem oradan buraya! Hm. Boşver ya şimdi. Kendini kayırmış, mim bulunca heveslenmiş salak demesinler.

Orlando

2010-01-31T19:28:00.009+02:00

Virginia Woolf'un "Orlando"sunu birkaç yıl önce okumuş, okurken keşke şunun bir filmini çekseler diye düşünmüştüm. Meğer ben kitabı okurken film hali hazırda varmış, 1992'de çekilmiş. Sally Potter uyarlamış, yönetmiş. Şimdi izledim, güzeldi. Tilda Swinton oynuyor Orlando'yu, ki kendisine bayılıyorum!

Orlando, İngiltere'de 400 yıl yaşayıp erkeklikten kadınlığa dönen bir karakter. Bilinçakışı yönteminin üstadlarındanVirginia Woolf'un gizli eşcinselliği dikkate alındığında, yazarın zihninin konuya ilişkin inceliklerini emebiliyorsunuz kitaptan. Kadın olmak, erkek olmak, değişen İngiltere, değişen anlayışlar, çağlar... Kitapta Orlando, Bursa'da çingenelerle takılıp, maddeye bağıl hayatından, aristokrasisinden utanarak evine dönüyordu. Bölüm çok etkileyici anlatılmıştı ama filme dahil edilmemiş. Böyle bazı iyi kısımlar yok filmde, ama dedim ya, fena değil yine de...

Kitabı da filmi de öneririm, ama önce kitabı okusanız iyi olur;)

Bu arada filme Türkçe yada İngilizce altyazı bulamadım. Edebi bir dili olduğu için de biraz kastı altyazısız izlemek, uyarayım.

onu yeme beni ye

2010-01-27T15:22:00.008+02:00

DİKKAT: Aşağıdaki yazı tamamen uydurma bilgilerden oluşur. Yazıya ilişkin herhangi bir sorumluluk tarafımdan kabul edilmez. Ana haber bültenlerine de çağırmayın çıkmam!

Bizim ailede gelenektir; herkes form korumak adına beslenmesi ile ilgili radikal ve tehlikeli oyunlar oynar. Mesela Gökçe (sisi), anoreksia, bulimia, bilimum hastalığı denemiş, tatmin olmamış, kalın kemikleriyle makul ölçülerde barışmayı seçmiştir. Mesela babam, bir ay süreyle, hergün sadece iki ceviz, bir sütlü neskafe ile beslenip, 4 saat spor yaparak kolestrolünü düşürmeyi becermiştir. Kendimize has yöntemlerimizle hepimiz fitizdir. Egzersiz yaparız, yediğimizi seçeriz, inceciğiz.

Gelelim size.

Yiyorsunuz. İçiyorsunuz. Şişiyorsunuz. Nolcak böyle? Daha kaç yaşındasınız!

Çocuk musunuz da fastfood yiyorsunuz? Amerikan mısınız nesiniz?

Yanlıştasınız. Şimdi müdahale edeceğim. Kendi ucube ve tamamen bilim-dışı yada psödö-bilimsel tekniklerimle beslenmenize bulaşacağım.

Önce kaç kilo fazlanız var, hesaplayın. Internette yüzlerce ideal kilo ölçer tool var, ölçün. Eğer 10 kilo ve daha yukarısıysa -hadi kıyamadım size- bir diyetisyene gidin. Eğer fazla kilonuz 10 kilodan aşağıysa hallederiz abla. Hığ:) Şunları deneyin:

1- Yağı kesin. Yağın ne faydası var size? Bazı vitaminler yağda çözülür tamam da etten sütten alırsınız o kadarını. Büyüme çağında mısınız da hücreleriniz yağa ihtiyaç duysun. Kesin efem... Hiç yağ koymayın yemeklerinize, anneniz koyarsa azarlayın, geleceğiniz ile oynadığını, bu işin ucunun çirkin ve salak torunlara kadar vardığını anlatın- çünkü siz çirkinseniz iyi genlere sahip bir eş bulma oranınız da düşecektir, e tabi çocuklarınız da ona göre...

2- Karbonhidrat (ekmek, pilav, makarna, un gibi) yemediğinizde yorgun hissedersiniz. Belki de mutsuz. Tamam. Ama çok yerseniz de mutlu kıçınız keyfini bozmak istemez, atalete gark olursunuz. Hareketsizliğin devinimsiz deviniminde ve uzayın ışıksız yalnızlığında koca bir paradoks oluverirsiniz mazallah! O yüzden hergün 1-2 dilim ekmek yiyin, bari kepekli olsun, lif mif lazım şimdi bağırsaklarınıza. Ya da 3-4 kaşık, pilav/ makarna. Makarnanın da kremalı veya bolognaise soslularından kaçının. Başkada carb almıyorsunuz, bilginiz olsun.

3-Proteine (et, balık, süt, peynir, yumurta misal) abanıyorsunuz. Izgara, haşlama ve fırınlama usulleri size uygun. Kızartmayı aklına bile getirme. Kaşar yeme beyaz peynir ye. Dünya "feta, feta" diye inlerken senin ne işin var kaşarla şeyle.

4- Tatlı? Kadın okuyucunun bazısının burada sesini şımartarak "aaağ, tatlı olmazsa olmaaz, varsın 100 kilo olayııığm" dediğini duyar gibiyim.

Al bebeğim, sana tatlı.

Tatlı yemeyeceksiniz, ama korkmayın yerine tam olarak geçen bir ilacım var. Güzel beyniniz bazı besinler alındığında sizi mutlu eden, dopamin, seratonin vs hormonları salgılar. Tatlı bunlardan biridir. Fekaat, "acı" da bunlardan biridir. Aynı hormonlara o da hükmeder. Yani cicim, tatlı isteyince cancağzınız ne yapıyorsunuz, hemen bir acı biber atıyorsunuz ağzınıza. "Aman ben acı yiyeyemem" felan yok. No pain no gain. Ya şimdi acıyı yer ağlarsın ya da 35inde ben bu g.tü nereye oturtsam diye ağlarsın. Hemen markete yollan şimdi, git arnavut biberi, cin biberi, acı biber turşusu, ne bulursan al, stokla. Evet belki biraz hemoroid derdin olur ama, her yediğinde popona yerleşerek ileride zavallı omurganı iki büklüm edecek bir beladan da kurtulursun.

5- Ne içcen? Garsona öyle "bana kreması üstünde bi kahve getir", "hocam bana bir bira ver", "ben bi kola alıym" yok! Ayrana noldu da kola içiyosun? Maden suyu iç, limonata iç, freş portakal suyu iç, kahveni bildiğin sütle iç. Krema neymiş! Bak dostum, Almanlar senin içtiğin o biraya "likit ekmek" diyor, biliyor musun? 70lik birada 350 kalori var bebeğim. Ekmekte kaç kalori var? Yarısında 300. Yani her içtiğin bira ile yarım ekmekten fazla yiyorsun! Gecede 3 tane içsen akşam yemeğinin üzerine, 2 ekmek deviriyorsun neredeyse! Aklını başına al, şarap iç, rakı iç, votka, tekila!

6- Kuruyemiş yasaaaak! Yağlardan sonra, bilinen enerjisi en yüksek besinler kuruyemişler. Fındık misal, rekor onda! 100 gr'ı 670 kalori civarı. Bi avuç fındığın neye iyi geldiğini biliyosunuz artık, popoya. Çekirdekmiş, cevizmiş, bademmiş yok. Sonra mesela cips;rafıls, doritos!AA, yasak dostum. Yağda kızarmış incecik materyaller onlar; daha çok yağlar yani. Ama biz yağı zaten kesmiştik, kızartmayı da tabi.. Dimi tatlım?

7-Sebze- meyve konusunda sınırlarını zorla şekerim. Kendinle yarışa gir; ne kadar daha çok yiyebilirsin diye. Pişmiş olsun çiğ olsun, gözünün yaşına bakma tüket. Yalnız bamya yeme, bence iğrenç. Çay iç bolca. Yeşili kırmızısı ayrıma. İnanma öyle her söylenene, çay iyidir, hızlandırır, temizler.

8- Egzersiz yapmayacaksın biliyorum. Buradan bağırsam da olmayacak. O yüzden bari seks yap. Yarım saatinde 120 kalori harcarsın, yarım saatlik yürüyüşe denk, fena değil. Partnerin yoksa temizlik yap bebeğim. Mesela bezle yerleri yarım saat ovsan 160 kaloriyi cayır cayır yakarsın. Yak, acıma.

Yukarıda saydıklarımı hayatına sok bakalım neler olacak. Birkaç ay ye, iç ama bunlara dikkat et. Büyüdün artık bak, evde kalıcan.

happy nuyear

2010-01-01T23:12:00.003+02:00

Son yılların en mutlu yılbaşı gecesiydi. Saklıkent'ten sonra, saat 2de evcağızımda "afterhour" parti başladı. Yarısını hayatımda görmediğim 40- 50 kişi gelip çok eğlendi ve evcağzımın içine etti. Yani bir önceki post'ta sizleri uyardığım şey başıma geldi. Aşırı kalabalık kaos yarattı. Yapabilecek pek bir şey yoktu. Birkaç kişiyi uyardım, iki kişiyi evden kovdum. Sonrasında da g.tüne koydum, şamataya ve Sangria'ya bıraktım kendimi. Hayrettir, o gürültüde ne komşu geldi kapıya ne de polis.

Bundan başka, koca bir kova yaptığım İspanyol punch'ı "Sangria" parti ahalisini hoplattı. Tabi beni de... Bir gece boyunca meyveler ve şekerle fermante olan bu içecek, sanki tinsel bir şaman içeceğine dönüşüyor -Mert'in tabiriyle ayahuasca'ya-. Tadı biraz Glühwein'a benziyor. İçeni de pozitif bir enerji basıyor. Öneririm.

Saat 8 de gün ağarırken parti zar zor dağıldı. Bana kalsa daha devam ederdim, çok eğlenceliydi ama Ferruh herkesi kovaladı:)

Neyse, şimdi evin temizlenmesi gerek. Yerdeki çamur tabakasının kazınması, duvarlardaki ayak izlerinin silinmesi, evin küllerinden yeniden doğması gerek.

Ayrıca buradan, yiyişirken üzerine devrilip kırdıkları cici servis tabağım için o iki lezbiyene ve gittiğim yerlerden satın aldığım magnet koleksiyonumun "Holland" parçasını çalan hayvan kişisine de teessüflerimi bildiriyorum...

Bir daha da bu kadar kalabalık bir parti vermeyeceğime namusum ve şerefim üzerine yemin ediyorum.

Hepinize iyi yıllar...

-0-

Sangria'nın tarifini vereyim:

70 cl Vodka

140 cl Kırmızı şarap

2 lt fanta yada portakal suyu

1 su bardağı şeker

portakal, elma, mandalina, armut -en az ikisi

lime yada limon -tercihen

kabuk tarçın, karanfil

Bütün sıvıları ve şekeri bir gece önceden bir kovaya döküp karıştır. İçine kabuk tarçın, karanfil , portakal kabukları ve meyvelerin yarısını küp doğrayarak at, bir gece beklesin. Ertesi gün kalan küp doğranmış meyveleri karışıma ekle. Hazır. Punch kasesinde kepçe ile sunabilirsin.

İyi bir ev partisi nasıl verilir?

2009-12-14T16:32:00.006+02:00

Bu kadar iddialı bir başlıktan sonra hemen belirteyim; expert falan değilim. Ama tecrübeyle sabit birkaç önerim var, paylaşayım.

Nedir?
Evde verilen partiye ev-partisi denir. Cümle içinde kullanalım: "Ben ev-partisi gördüm". Ev partileri çeşitli konseptlerde olabilir. Türkiye'de çok yaygın olmamakla birlikte DVD partileri, kostüm partileri, bahçe partileri vb şekillerde düzenlenebileceği gibi, Türkiye'de yaygın olan haliyle içki vb. kafa malzemelerini tüketmek üzerine kurulu olabilir.

Nasıl olmalıdır?
Öncelikle iyi bir ev partisi eğlenceli olmalıdır. Eğlence temel amaç olduğuna göre insanların sıkılması partinin çuvallaması demektir. Çok gürültülü, çok kalabalık yani kaotik olmamalıdır. 3 ila 6 saat sürmelidir; 1-2 saatlik bir toplanma "ziyaret" olacaktır. Ortalama büyüklükteki bir eve en az 10-12, en çok 20-22 kişi katılmalıdır; 3-5 kişinin katılmasıyla o bir "toplantı", 30 kişinin katılmasıyla ise kaos olur. Katılanların kız-erkek dağılımı dengeli olmalıdır. Kızlar erkeklerden az ise kızlar sıkılacak, partiyi terk etmek için bahaneler uyduracaktır. Apayrı sosyal zümrelerin insanları birarada olmamalıdır; iletişim olmaz.

Nasıl düzenlenir?
* Önce ne tür bir parti vereceğinize karar verin. Partinin konsepti ne olacak? Özel bir gün mü; yılbaşı, doğum günü, yıldönümü? Yoksa kostüm, dans, film, oyun üzerine mi? Yada 1-2 tema kombine mi olacak; yılbaşı ve tombala, ya da kostüm ve mangal vs. Partiniz için konsepti de belirten bir flyer hazırlamak hoş olur; Photoshop'ta hazırlayabilirsiniz. Yada PS bilmiyorsanız PowerPoint de olur.

* Konsept belirlendikten sonra, temaya uyacağını düşündüğünüz arkadaşlarınızı seçin. Seçim önemli, yanlış seçim yaparsanız evinizdeki 1 kişilik kontenjanı boşa harcarsınız. Örneğin içine kapanık bir kız arkadaşınız DVD partinize tam oturacakken, aynı kızcağız druggy bir kostüm partisinde aklını oynatabilir.

* Kişileri belirledikten sonra partiden 2 hafta önce e-mail ile davetiye yollayın. Çok yakınınızdakileri ise telefonla haberdar edin. Partiye 1 hafta kala ise bir kez daha hatırlatma yollayın/arayın ve katılımlarını teyit edin. Gelemeyecekler olursa yerlerine yeni katılımcılar düşünebilirsiniz. Herkese yanında 1-2 kişi getirebileceğini de söylemeyi unutmayın.

*Şık giyinin, misafirlerinize de şık giyinmelerini söyleyin. Özel zaman geçirme hissi herkesi havaya sokar.

*Müzik çok önemlidir ve tercih sizindir. Fakat müzik tarzları sürekli değişmemeli, bazen rock, bazen elektronik çalınmamalıdır; insanlar müzikte bir mod tutturmak isteyecektir.Mümkünse profesyonel bir DJ tutun.

*Ne tür müzik olursa olsun, küçük hoparlörlerin yetmeyeceğini bilin. Bununla birlikte, -müstakil bir eviniz yoksa- apartmandaki komşularınızın partinizi piç etmemesi için müziğin sesini ev boşken test edin: ev boşken makul bir yükseklikteki sesi belirleyip, ses düğmenize bir işaret koyun. Sesi parti boyunca işaretlenen yerde tutun. Aksi halde kalabalıkta müziğin sesi birileri tarafından açılacak, siz de gürültüde müziğin gerçekten yüksek olup olmadığını anlamayacaksınız. Bundan başka, odalardan birine alternatif bir müzik tesis etmek iyi bir fikir olabilir. Örneğin ana salonda hard-core techno yada rock çalarken bir başka odada chill-out tarzı müzik insanların arada değişiklik ihtiyaçlarını giderebilir.

* İnsanların ihtiyaçlarına yönelik tedbirler alın. Sigara veya başka maddeler kullananlar için dışarıda bir yer ayarlayın. Balkon, teras, bahçe gibi. Buraya küllük, sandalye, masa gibi temel malzemeleri yerleştirin. Daha konforlu bir hale getirmek için de mumlar, kış ise şal gibi materyaller ekleyin. Bu şekilde insanlar dışarı çıkmaktan erinmez, içeride halılarınız, koltuklarınız yanmaz, perdeleriniz kokmaz.

* Evi konseptinize göre süsleyin. İnsanlar salaş, özensiz ortamlarda ya da görsel yönden tatmin olmayınca huzursuz olurlar. Evinizin sıcak ve konforlu olması kadar parti havasına girmiş olması da önemli. Evi giydirin, makyaj yapın. Mumlar ve balonlar hep sevimlidir.

* Evde fazla aydınlatmadan kaçının, loş ancak insanların birbirinin mimiklerini görecekleri kadar ışık iyidir. Strobe-light, discoball gibi clubeer ışıklandırma insanları dans ettirecektir.

* İnsanoğlu acıkır. Hele alkol, pot vs ile "munchie" olur. Yemek için partinizi terketmesinler istiyorsanız mutfak tezgahınıza ya da masanıza açık-büfe aperatifler yerleştirin. Gecenin geç saatleri için tost ya da bir tencere sıcak çorba iyi olabilir. Ayrıca eve yemek söyleyebileceğiniz telefon numaraları da hazır da bulunsun.

* İçki içilmesi kaçınılmazdır; tabii hepsini siz karşılayamazsınız. Misafirlerinize geldiklerinde mutlaka özel bir içecek ikram edin; kokteyl, punch gibi. Ancak herkese kendi içecekleri içkiyi getirmelerini söylemeyi de unutmayın.

*İçkiler için bolca buz stoklayın! Buz poşetleri iyi olabilir. Yine insanlara kokteyl yapmaları için shaker, kokteyl süsleri, pipetler sağlayın.

*İçki-içme-oyunları oynayın. Hani şu "1-2-3-4-Bum" gibi. Ne kadar oyun o kadar içki, ne kadar içki o kadar eğlence!

* Banyonuzun ve tuvaletinizin kullanılır olduğundan emin olun. Sarhoş bir kızın kafasını suya sokacak ortamınız olsun. Tuvalet kağıtlarını yedekleyin.

*İnsanları ilk geldiklerinde sınırlar hakkında uyarın. Hangi odalara girilmiyor, parti kaçta bitiyor, gürültü ilgili problem var mı -ki hep olur-... Böylece sonradan uyarmak, nevrotik ev sahibi durumuna düşmek ve tat kaçırmak sorunda kalmazsınız.

* Bilin ki parti sonrası evinizde büyük yıkıntı olacak. Bunun önüne geçmek için birkaç şey yapılabilir:
- Kırılacak eşyaları kullanılmayacak bir odaya yada bir dolaba kaldırın.
- İçecek ve yiyecekler için plastik/kağıt bardak- tabaklar alın.
- Halıları olabildiğince kaldırın, oturulacak yerlere kılıflar takın yada ucuz kumaşlar serin.
- Mum kullanıyorsanız, mutlaka altlarında akmaları halinde eşyayı koruyacak malzemeler olmalı; tabi gazete sermeyin, şık bişeyler, mesela bir tepsi üzerine peçeteler, içinde mumlar olabilir.
-Mümkünse kırmızı şarabı, vişne suyunu, ketçabı, dolayısıyla korkunç lekeleri evden uzak tutun. Aynı şekilde, aylar sonra oradan buradan kabuk toplamak istemiyorsanız kabuklu kuruyemiş servis etmeyin; cips, patlamış mısır, leblebi, fındık!
- Misafirleriniz eve ayakkabıları ile girecekse yere çöp torbaları yada çekmecelerin içine serilen materyaller serebilirsiniz. Ama böyle bir karar aldıysanız en iyisi ertesi gün sıkı bir temizliği göze almaktır. Ayakkabılarını çıkarmalarını isteyecekseniz, çıkan ayakkabılar için boş bir alan, misafirler için terlik temin edin.
- Evin çeşitli yerlerine, kullanılan sehpa ve masaların altına bir yerlere çabuk ulaşabileceğiniz çöp torbaları yerleştirin. Yemek artıkları yada boş şişeler gözünüze iliştiğinde hemen kaldırın ki kırılıp-mırılıp sorun çıkarmasınlar. Bu poşetler, eğer evde sigara içilecekse leş kokan küllükler ve ortaya saçılan izmaritler için de ideal çözümdür.
- Bir kova su ve -vileda gibi- paspasınız hazır olsun, ne kadar çok işe yaradığına şaşıracaksınız.

Artık hazırsınız.

*Birkez parti başladıktan sonra eğlenin. Hazırlandınız, yoruldunuz, partiyi en çok siz hakettiniz.

*Bolca fotoğraf çekin.Ve parti sonrası mutlaka insanlara yollayın. Kimse eğlenirken çekilmiş şöyle havalı 1-2 fotoğrafa hayır demez. Parti biterken bıraktığınız izlenim de önemli. Ayrılırken misafirlere partiyi hatırlatacak küçük kartlar, hediyeler verebilirisiniz.

* Herkes gidince doğruca yatağa gidin. Güzel anılarınızla uyuyun. Bütün o dağınıklık yarını bekleyebilir.

PS: Herşeye rağmen işler istediğiniz gibi gitmeyebilir; katılım az olabilir, parti erken bitebilir, maç vardır; erkekler kayıplara karışabilir, komşu yada polis rahatsız edebilir, ne bileyim kavga çıkabilir, su basabilir vs. dert etmeyin. Parti vericem diye Mrs Daloway gibi şuurunuzu yitirmeyin. Great Gatsby gibi evinizi açın, gerisini de akışına bırakın.

What's up Kro's?

2009-12-05T16:49:00.008+02:00

2009 kadar ne idüğü belirsiz bir yıl daha var mıydı? Harsh diye girdi; kriz, terörist, JK falan derken, bi sentimental etti hepimizi. S.ktirsin gitsin şimdi yavşak... Gelsin 2010.

Balık burcu eziklerine 2010 sizin yılınız olacak der astrologlar... Eğer öyleyse, hiç acımam, hemen avantajımı kullanır, geri kalan 11 burcun tebasını ağlatırım: dizlerinizin üzerine lütfen... Hep biz mi ağlıycaz!

Yeni yılda eskiden üzeri simli karpostallar yollardık, güzeldi onlar, kırmızılı-yeşilli, kar manzaralı... Noldu, flickr oldu, jpeg oldu, gif oldu. Alın ben şimdiden postalıyorum hepinize, eski usul, anca gelir.

Yılbaşı gecesinden çok tırsıyorum ayrıyetten... Beklentileri yüksek sefil bi yaratığa dönüşüp, tatminsizce o mekandan bu eve, şurdan oraya sürüklenmekten! Geçen yılbaşım tam olarak böyleydi. 1 otel odası, 2 mekan, 2 ev dolaşıp, en son kendimi kaldırımda oturur, insancağızları azarlarken buldum. O sebeple , önceki yıllarda olduğu gibi, kendi ev partimin peşindeyim. Telefon numarama sahip olanlar gelebilir demektir.

Buradan hareketle,"iyi bir ev partisi nasıl olmalıdır" konulu- filmini çekelim; evet, bir sonrakine...

Pekiştirilmiş Sezinsel Psiko-Sosyal Tespitoloji V.2

2009-11-25T21:13:00.005+02:00

İstenmeyen tüyler ve kızlar

Lazer Epilasyon Kızları (LEK): Lazer yoluyla -milimetrekareler birim alınarak/birkaç seansta-tüylerinin kökünü kurutmaya kalkışmak, edebi metinlerde, kadının sabrını toprağınkiyle boy ölçüştürmeyi haklı çıkaran, bir nevi Zen hareketidir. LEKler, ya gerçekten bahtsız karakıl yumaklarıdır ve son çare buna başvurmuşlardır, ya da benlik algısı saçında başlayıp, topuğunda biten, bedenini kutsal bir emanet olarak gören ve onun için vakit -ü nakit harcamada sınır tanımayan dişilerdir. Keza, yöntem uzun vadede pratik gibi görünse de, her seansta birkaç cm'lik alanın tüyleri zayıflatıldığından, tombik bacaklar falan düşünülünce, hafazanallah! Efendiler, aslında LEKler disiplinli kızlardır, ama dikkat etmek gerekir; gerçekte az tüylülerse, bu kadar disiplinden korkulmalıdır!

Sir Ağda Kızları (SAK): Şimdi bu sir ağda, ağda teknolojisinin son keşiflerinden olup, vücuda yapışınca, bir çeşit yağlı kimyasal uygulanmadan, s.ksen temizlenmeyen, sıcak ve yeşil bişeydir. Güzellik salonlarında yapılır. Dolayısıyla SAKlar, LEKler kadar olmasa da bu iş için vakit ve nakiti düzenli harcayan, kendine saygılı (!) tiplerdir. Ama aslında SAKlar gelenekseldir. Özlerinde annelerinden öğrendikleri bebek kukusu gibi tüysüz kukunun kadın olmanın birinci kuralı olduğuna inanırlar. Kuaför alışkanlıkları, onları tüylerini de emin ellere bırakmaya yöneltir; SAKlar tüketici toplumun birer simgesidir.

Ev-tipi Ağda Kızları (EAK): Evde ağda yapmanın en geleneksel türü şekerli ağdaların ısıtılıp, uygulanmasıdır. Bu eski-toprak kadınların bir ritüeli, gizli kaçamakları, hahaha-hihohalarıdır. Şimdilerde ise, soğuk ağda bantları, ılık ağdalar, kumaş parçalarıyla uygulanan sıcak ağdalar gibi envayi çeşit ürün market raflarında bekler, siz de "ne lan? nası?" diye bakakalırsınız. Neyse konuya gelelim, EAKlar, eski-toprak annelerinin çok bilmiş kızlarıdır. Gelenek sürer ve ciyaklayarak tüylerden arınma ritüeli gerçekleşir. Ama ürünler evde yapılmaz, dışardan alınır. EAKlar tam ev kadını olabilecek mayaya sahiplerdir. Efendiler, bu tip kadınlar ile evlenebilirsiniz, ekonomik, işbilir ve muhafazakarlardır.

Epilatör Kızları (EK): Epilasyon makinesinin tüyleri yolması teknolojik bir yöntemdir. EKler de teknolojik tiplerdir. Yüksek ihtimalle eğitimli, yenilikçi, pratiktirler ama ağdacılar kadar özenli oldukları söylenemez. Çünkü ağda ile görünmeyen ince tüyler de alınıp beylerin "ağzına layık" etler hazırlanırken, EKlerin tenleri, ince, görünmeyen tüylerle kaplıdır. Zira epilatör ile görünen tüyler alınır, konu kapanır. Efendiler, EKler ile sohbet edip, dostluk kurabilirsiniz, ama salçalı yemek yapmalarını beklemeyin; brokoli çorbasına razı olun.

Jilet Kızları (JK): JKler, jiletle birkaç günde bir traş olurlar. Aslında pratik gibi görünse de, JKlerin, daha fazla mesai isteyen bu yöntemi tercih etmelerinin sebebi, sabırsız ve üşengeç olmaları olabilir. Ama daha yüksek ihtimalle, seksapellerinin masumiyetlerinden değil fettanlıktan geldiğini düşünmeleridir. Yani JKler, öyle bebek gibi tenle kadın olma fikrine uzaktır. Onlar biraz salaş, biraz da oynaktırlar. Özensiz ama tecrübeli. Efendiler, kolay ilişki arıyorsanız, beraber olduğunuz kızın, tüyleriyle sakallarınızın keskinliğini ölçüştürün; ne kadar keskin, o kadar kolay!

Tüy Dökücü Kızları (TDK): Bu grup, sakalımsı sonuçları ve toplumdaki yaygın kanaatinden kelli, jilet vurmayı gururuna yediremeyen, hafif saftirik kızların kaybedenler kulübüdür. Tüy dökücüler, tüyleri kökünden dökmez ki, çıktığı yerden eritip, düşürür. Yani jiletin kimyasalıdır. TDKlar da, içlerinde gelenekselliği korumak dürtüsüyle yaşayan, ama ucundan dejenerasyona maruz kalmış kızlardır; tüyleri olmasın isterler ama tüylerinin geleceğini umursamazlar. Çok eğitimli olmayabilir, ya da çok genç olabilirler. Üstelik tuhaf şeyler deneyebildiklerinden, yaşamlarının gidişatı da önceden kestirilemez. Efendiler, TDKlar, ilişkilerinde de böyledir, başta geleneksel tatdalardır, ama içlerinden hangi film karakterinin çıkacağını bilemezsiniz.

Tüylerini Almayan Kızlar (TAK) : Tüylerini hiç almıyor, örecek kadar uzatıyorsa ve Türkse, ya hippidir, ya da delidir, ve muhtemelen bitlidir... Tüylerini makasla kısaltıyorsa, akıllı, hatta idealist bile olabilir. Yüksek ihtimalle de feministtir.... Tüylerine kalp, çizgi vs gibi şekil veriyorsa; efendiler, bence; gece enerji içeceğinizi yanınızdan ayırmayın.

Bazen Öyle Bazen Böyle Kızları (BÖBBK): 20li yaşların ortalarına kadar çeşitli yöntemlerin denenmesi normaldir, ama 25ten sonra da halen bir yöntemde stabil kalınmamışsa o kızlardan ölesiye korkabilirsiniz efendiler; çünkü onlar için, her istenmeyen tüy çözümü bir erkek tipini simgeler. Yani size JK olarak görünmüşse, siz onun sadece cinsel partnerisinizdir ve O ertesi gün bir SAKa dönüşüp bir başkasına "arabana bayıldım, benimle evlen" diyebilir. Evet, hayat onlara güzeldir.

Periler ve Masallar

2009-11-07T16:21:00.009+02:00

J.R.R Tolkien'in "Peri Masalları Üzerine" adlı didaktik kitabını, mentos şekeri ağzımda evire çevire eritip yer gibi bitirdim. Çok ciddi bir inceleme olduğundan ve Tolkien'in usta zihinsel becerilerini akademik uslubuyla ortaya koymasından, herkesin -hele ki peri masalları umurlarında değilse- okuyabileceğini düşündüğüm bir kitap değil. O yüzden perilerin meraklısına ve okuyucunun kararlısına öneriyorum. Kitap, peri masallarının çocuklar için olmadığını, Alice gibi rüya dünyalarından ya da hayvan masallarından ayrılması gereken, inanç temelli bir gelenek olduğunu anlatıyor... Onlara inanmak konusunda sıkı bir felsefik tartışma başlatıyor... Şık değil mi?

***Kitap en sevdiğimiz yayın evlerinden, anarko mayalı Altıkırkbeş Yayınevi'nden***

Bu arada Fairy/Fantasy-Art neredeyse güzel sanatların bir dalı haline geldi! İşte son favori artistimden birkaç parça, lütfen galerisinin tamamını görmekten kendinizi mahrum etmeyin:

Jean-Baptiste Monge

v.v.v.

2009-10-30T20:00:00.007+02:00

Geldim. Gördüklerim:

> GoGo dansçılarında açık kıç çatalı modası var.

> Balayı odalarına gül yaprakları serpiştiriliyor, sen de sabah ağzının içinden yaprak çıkararak uyanıyorsun. Aslında American Beauty'nin en baba metası, bir balayı odasına gönderme!

> Aniden bana tupperware* satmaya kalkışmalar başladı. Hiç beklemediğim dostlarım ısrarcı distribütörlere dönüştü. Pusuda bekliyorlarmış.

> Yunanistan büyükelçiliğinde, sabahın köründe sarhoş olan alkolikler çalışıyor ve bunlar evrakla besleniyorlar. Sürekli arayıp, vizen için yeni, taze evraklar istiyor, "Almanya'da oturma iznin var, kesin sen Almanya'ya kaçacaksın" diyecek kadar paranoyaklaşıp, süründürüyorlar vizeni. En güzeli Yunanistana hiç gitmemek.

> Herkesin içinde biraz alaturkalık var. Hem de lanet olası herkesin. En marjinal arkadaşın gelip gelin teli falan isteyebiliyor, yürekten, bir ritüel yaşarcasına alıyor ve hırsla saklıyor! Olsun, kabul et, başını eğ. (eğik)

> Düğün partisi veriyorsan, partiyi verdiğin mekanın o gece açık olacağından emin ol! Yoksa açtırmak için karakola gitmek ve oradaki gözü patlamış kadın ile, çocuğunu kaybetmiş babanın şaşkın bakışları altında, gelinliğinin eteğini kaldırıp, ayağını yere vurarak "ben partimi istiyoroom" demek zorunda kalırsın, ki bu... üzücüdür...

*tupperware: vakumlu plastik saklama kapları

DUB FX denen serseriyi dinle.

2009-09-27T16:20:00.001+03:00

işte beatbox!

Dub FX 'Love Someone' from Ben Dowden on Vimeo.

New-Age Bullshit V.2

2009-09-08T21:23:00.005+03:00

The Secret: The Movie, The Book and The Idiots: Rhonda Byrn kişisinin, yıllardır anlatılan, pozitif düşünerek istediğimizi elde edebileceğimiz gerçeğini, sanki büyük bir sır veriyormuş gibi, başta elleri kırmızı ojeli, kadın programlarının Ebru Şallı tarzı olanlarında, otlarla şifa bulan, Pilates'i arkası köklü felsefeye dayalı bir egzersiz sanan orta-zekalı kadınlar ve kesinlikle sümsük, süpsümsük olan gerizekalı erkeklere kakalamasıyla ortaya çıkan furyanın kitabı ve filmidir.
Bu kadınlar, sanki adet görmeyi ortadan kaldıran ya da pubik bölgelerindeki tüylerin kökünü kurutan bir ilacı ele geçirmiş gibi, birbirlerini dürterek kitabı tavsiye eder, yanlarından ayırmaz, orda burda salak bi sırıtışla okurlar. Evet, artık entellektüellerdir; bir kitap tavsiye edebiliyorlardır; hem de okuduklarını anladıkları bir kitabı; hem de yüzde yüz "zengin olmanın formülünü" veren bir kitabı! Fakat sonra hangisi zengin olmuştur sorarım; hiçbiri; iki-üç ay sonra, disiplin isteyen olumlu düşünme sistemini kıçlarını sıkıp, zihinlerini kontrol edemediklerinden terk etmiş, kendilerini İbrahim Saraçoğlu'nun zencefil ve katır tırnağı kokan kollarına atıvermişlerdir; önemli olan sağlıktır, zenginlik değil!!!
(Bu sırrı bilen (!) erkekler hakkında söylenecek birşey yoktur, takdir edersin!)

Gaia Hipotezi: 60larda bağımsız bilimadamı James Lovelock NASA'da çalışırken dünyanın bir "organizma" olduğunu ileri sürmüş ve bu hipotezi geliştirmiştir; dünyadaki yaşamın adı gaia'dır ve buna göre karalar gaia'nın kemikleri, okyanuslar, denizler ve ırmaklar onun dolaşım sistemi, atmosfer onun solunum sistemi, üzerinde yaşayan canlılar da onun sinir sistemidir. * *

Acaba bu durumda Dünya gezegeni Mars gezegenini s.kerek mi üreyecektir? Yoksa mayoz mayoz ikiye mi ayrılıverecektir orta yerinden? Üreyemeyecekse nasıl bir "organizma" olabilir kendisi? Hadi len ordandır.

Pekiştirilmiş Sezinsel Psiko-Sosyal Tespitoloji V.1

2009-09-04T15:36:00.007+03:00

1- Ailesinden görgülü, iyi eğitim almış erkek çocuklarının çocukluk arkadaşlıkları bozulamaz! Bunlar okul hayatları boyunca dizdize yaşar, birbirlerini kollar, hele ki lisede vs aynı okula gittilerse, geri kalan hayatlarında kadınların bile(!) anlayamayacağı bir ilişkileri olur, birbirlerine yapışırlar. Kadınlar geçicidir, dostluk bakidir onlara göre... Hiç yalnız kalmazlar... İmrenirim.

2-bu her ne kadar daha önce anonim olarak dillendirilmiş olsa da- Aşırı feminist kadınlar hakikaten ya çirkindir, ya lezbiyendir ya da ikisi birdendir. Hatta hemen hepsinin içinde lezbiyenlik eğilimi olduğunu sezer gibiyim...
Azıcık feminist olanların da çoğu ağızları boş kalmasın, lafla dolsun diye feminismus ahkamı keserler, ama yatak odalarında feminizmin Fe'sini tanımazlar, bilesiniz! (ben nereden bilirim? anlatırlar)

3- Stephen King okuyan adamdan zarar gelmez. Hiç görmedim ki bir King okuyucusu kitaplardaki korkunç karakterleri biraz andırsın ya da kötü kötü baksın ya da gerginlik yaratmaya meraklı olsun ya da...
Tersine bu kişiler ekseriyetle muhlis, naif, duygusal kimselerdir; belki de asla yaşayamayacakları gergin, tansiyonu yüksek deneyimleri King kitaplarında aramaktadırlar.

4- Almancı dişileri üçe ayrılır:
-Asimile olmuş Almancı dişisi; çok azgındır, libidosu tavandır, yaşam onun için her saniyesinde bir şovdur, kendisi de şovun yıldızıdır! Koca kıçlı, kıl kaplı gövdeleri, boyadan paçavra olmuş saçlarıyla dünyanın şu koca şovunda aslında hangi rolü oynadıklarından bihaber bu dişilerin bilmedikleri birşey daha vardır; Türkiye'de bağıra çağıra Almanca konuşmaları çok ayıptır. İğrenç görüntülerini Almanyalarına götürsün orada bağırıp çağırsınlardır.
-Asimile olmamış ama bağnazlaşmış, yobazlaşmış, konservatif Almancı dişiler, Türkiye'deki yobaz hemcinslerinden pek farklı değildir; bunlar a.k. partisi kadın profilinin dil bilenleridir.
-Asimile olmamış ve yobazlaşmamış Almancı dişisi ise bir içim sudur. Aklı güzel, kendi güzeldir, lafı sözü dinlenir. Tek sorunu diğer aygırlar gibi kaşlarını almayı bi türlü becerememesidir. Ama olsundur, onu da estetiğin kültürler arası algısındaki farklılaşmaya bağlayabiliriz biz.

Elimde ne var?

2009-08-15T12:17:00.006+03:00

Amak-ı Hayal
II. Meşrutiyet Dönemi yazarlarından Filibeli Ahmet Hilmi'nin sufi bir dille* kaleme aldığı tasavvufi bir kitap... Okuyan bir kez daha okumak istiyor muhakkak... Keza bu benim ikinci okuyuşum...

Kitap, varlık ve yokluk felsefesi, iyi ve kötü zıtlığı, bilgi ve varoluş hakkında fantastik kurgular ile deliliğe ve tasavvufun diğer pek çok temasına yumuşacık dokunup, ilham veriyor... Kesinlikle öneririm!

Şu anda elimde Lacivert Yayıncılık'tan bir baskısı var, fakat Kaknüs yayınlarından olanı bulmanızı, içindeki bazı eski Osmanlıca şiirlerin de tercümesine ulaşmanız açısından öneririm... (Yanda resmini gördüğünüz baskıda bu tercümeler yok)

Kitaptan bir alıntı:
-Yoklukla varlığın bir olduğunu kim ispat edebilir?Böyle bir söz bile deliliktir.
-Kim mi, dedi Aynalı Baba. Bilmekle bilmemeyi bir tutan deliler! (s.91)

*İhsan Oktar Anar okuyucularının alışık olduğu gibi

fick dich schlampe!!!

2009-08-03T14:27:00.004+03:00

Aa... RTL'de punkt 12 diye bi programı izliyordum az önce. Bir de ne göreyim bir çift Alman Türkiye'deki otellerin aslında kaç yıldızlı olabileceklerine ilişkin dedektif gibi açık aramaktalar! Gelmiş bunlar Antalya'da bir otele, yemeklere falan laf atıyolar, çöp tenekesinin etrafına bir iki peçete saçılmış ona laf ediyolar, odalarından da bi çekirge çıkmış bunu görünce 5 yıldızlı otelin aslında 4 yıldızlı olduğunu ilan ediyorlar!!!! Ananızı s@+&% lan!

Kendi ülkelerinde adam gibi bir tane otelleri yok, hepsi dünya markası otellerin şubeleri. Özbeöz Alman olanlar hizmetten bişeyden anlamaz sikko pansiyon bozmaları... Tanıştığım bütün Almanlar Türkiye'deki otel anlayışına ve hizmetine ne kadar bayıldıklarını anlata anlata bitiremiyordu... Nedir şimdi bu TV show? Türkiye'ye gelmesinler mi Almanlar? Nereye gitsinler? Hem 400 € işsizlik maaşıyla geçinen ezik fakirleriniz bile sayemizde 5 yıldız otelde tatil yapıyor hem de artistlik yapıyosunuz! s.ktirin gidin lan... Aa... Fırlattınız yine milliyetçiliğimi ...

New-age bullshit ( Yeni çağ kebabı)

2009-07-29T15:20:00.000+03:00

Evet, "yeni-çağ" olarak Türkçeleştirdiğimizde bir şeye benzemeyen new-age, insan potansiyelini araştıran ve evrensel gerçekliği arayan spiritüel bir akımdır aslında fakat meme uçları pek sivridir... İncilerinden seçmeler efem:

Foton Kuşağı: İpimle kuşağım, s.kmle t.şağımdır... Astronomik oalrak olası bir gök cisimleri dizilimidir. Fakat bu durum "2012 yilinda günes sistemimiz tüm gezegenleri ile birlikte bu kusaga girdiginde dünyamizin ozon deligi onarilacak ve tüm yasam 3. boyuttan 5. boyuta geçecek."* şeklinde yorumlanmaktadır.... 3ten 5e uzadığımız bu dönemde ekmek kızartamayacak, TV izleyemeyecek, şişecek, şişecek, sonra iyileşip telepati yapacak, kaşık bükecek, süpermen olacağız, ve uzay gemilerimiz(!) fezada fink atacak.... Ozon deliğimizi onarmak üzere de Galaktik Federasyondan emekçiler gelecek, pamuk eller cebe girecek.

2012: Maya takviminde dünyanın sonu olarak belirtilmekte, new-age uleması tarafından zamanın sonu ve hatta başlangıcı olarak yorumlanmaktadır. Ben de bu yoruma inanırım, ama hala bi hareket göremediğimden kıllanmaktayım. Apokaliptik yalanlardan biri olabilir mi acaba??... Bana ne soruyosun kendin şeyet...

DNA aktivasyonu: Bir önceki yazımda değindiğim gibi, 2 değil, 6 değil tam 12 iplikçiğimizle DNAmızın göreve başlaması, bizim galaktik insana dönüşüvermemiz... 2012 yılında foton kuşağına geçişimizle olacaktır. Buradaki mutasyonun sonucunda belki penisim çıkabilecek de "penis envy" sorunumdan kurtulacağımdır.

Galaktik Federasyon: İçinde Sirius'unda bulunduğu Samanyolu Galaksisinin yönetsel örgütü! Dünya gezegeni olarak 1993te tam üyelik almışızdır da haberimiz olmamıştır. Eksik olmasınlar, biz dünyalıları aralarına almışlar ve galaktik insan tekamülüne ulaşmamız için yordam göstermektedirler. Ama Hich gibiler dalga geçsin diye mi, hayır... Hich onlardan biridir zaten.

Sirius: Büyük köpek takım yıldızının en parlağı; alfa canis majoristir. Alfa diyorum bak... Alfa-beta'nın A'sı... Bizi bunlar yaratmış, deneyler sırasında da yanlışlıkla Atlantisi patlatarak dünyadan kaçmış gitmişlerdir... Bu Sirius yetkilileriyle insan medyumlar arada iletişime geçer ve bazı bilgileri dünyaya sızdırırlar, örneğin;
"Anadolu, son devre için, Sirius tesiri için hazırlanmış bir jenaratördür. Ve buradaki halk seri devreler halinde bağlantıya geçmektedir." *
der Sirius yetkilisi, "o halk sensin, uyan ve yak devreleri" demek istemektedir.

Bundan başka, Adrian Dvir kişisi de kitabında uzay gemisiyle dünyaya gelen X-3 isimli Siriuslu ile sohbete girdiğini iddia eder, şöyledir:
A: Uzmanlık alanınız nedir?
X-3: Başta böbrekler olmak üzere, tüm iç organlar uzmanlık alanım içindedir. Şu anda bir denetleme görevi olarak dünyanızda bulunuyorum. Buradaki tıp grubumuzun çalışmalarını denetlemek ve böbrek rahatsızlıklarının giderilmesi konusundaki sorunlarında danışmanlık yapmak üzere burada bulunuyorum. *

Yani anlaşılmalıdır ki X-3 Sirius'ten ta buraya, Cerrahpaşaya ihtisas için atanmıştır ve Fadime Teyzenin altına kaçırma problemine çözümler arayacaktır. X-3 kuantum sıçraması yapabilirse tayini Paris'e çıkabilecektir.

Kuantum Sıçraması: "Düşünüyorum o halde adam gibi düşüneyim, aklıma gelen başıma gelir haa" şeklinde özetlenebilecek bir teknikle zihni eğiterek yaratıcı rolünü kazandırmak, kaba parçadan kibar parçacığa ilişmek... "Sevinçten delirerek" orbitallerinize zengin olmaları emrini verirseniz orbitalleriniz sizi kırmaz, zengin eder... Bu çalışmalardaki sıçramalar esnasında aşil tendonuna dikkat edilmesi gerekir, zira pat diye bir sesle kopabilir... Kişi kuantum evrende yaşamını üretirken "an" da kalabilmeyi başarırsa özgürdür, neden? Çünkü o kişi kelebeğin kanatlarındadır! Kelebek?

Kelebek Etkisi: Güney Amerika'da bir kelebeğin kanat çırpışı Asya'da bir kasırgaya sebep olabilir, konu budur... Kelebeğin ömrü 1 gün olduğuna göre Asya'daki fırtınaların hepsi aslında bir milyon yıl önceki kelebek çırpıntısı olabilir mi? Kuantumda olmaz diye bişey olmaz... Filmi de var hani... Oğlan kıza bir türlü kavuşamıyor, en sonunda sittir ediyor. "Kelebeğin yan etkisi" böyle bi adam sendecilik oluyor işte...

Gözünü sevdiğimin Yeni Çağı sana herşeyi helal kılan bir anlayış sunuyor.

Bioritim: Mesela sabahları erken kalkamıyosun ya da çükün kalkmıyo. New-age'de çareler tükenmez. "Bioritmim sabahları erken kalkmaya uygun değil benim yaa" ya da "fiziksel ritmim düşük canım yoksa sana hiç kalkmaz mı çüküm" diyebilirsiniz. Herkes anlayacak saygı gösterecektir.

Türlü masajlar, spa, aromaterapi: New-age senin keyfinin bir nevi kahyasıdır, dile ondan ne dilersen... Masaj yaptırmassan, Spaya gitmessen yaşayamaz, güzel şeyler koklamadan (aromaterapi) hayatta kalamazsın ki... Vur hedonizmanın beline hakkındır, sen yaya yaya galaktik insan olacak, dünyayı Sütlüyolda temsil edeceksin!! Aaa, lütfen keyfine bak, uzat ayaklarını, ben taşları, yağları ısıtıp getiriyorum şimdi...

Tantra: Yeni çağcılar olarak üşenmeden gittik, uzak doğunun kadim öğretisini Batıya getirdik, işinize geleceği gibi bir güzel yorumladık... Aslında Shakti ve Shiva'nın oyunundan yola çıkılıp, evrendeki her deneyimin ilahi oluşuyla ilgili köklü bir doktrin olsa da biz batılı yeni çağcılar sizi yormuyor ve hemen Tantra'nın en civcivli ritüelini açıklıyoruz: Sevişin!!! Hem de her pozisyonu deneyin!!! Zevk almak için yapın, özgür olun ve orgazm ile kutsallaşın!!! Seks üremek, zevk ve özgürlüktür. Ne kadar çok orgazm olursanız o kadar tanrısallaşırsınız!! evet, hooraaay!

New-Age ile 1 değil 2 değil tam 4 bedenin olacak!!!

Bedenlerimiz: Fiziksel beden, astral (duygusal) beden, mental (zihinsel) beden ve kozal (ruh) beden. Beden eğitimi öğretmeni olmak artık o kadar kolay değil... Bütün bu bedenlerimizin ayrı işlevi var, fiziksel olan sevişmeye, astral olan seyahat etmeye, mental olan soru çözmeye, kozal ise ruh çağırmaya yarıyor. Özellikle bunlardan astral olanı dünyayı dolaşmamıza, Tibete felan gitmemize yarıyor, hem de oturduğumuz yerden... Tek yapmanız gereken Astral Seyahat Acentasını aramak!

Çakra: "Çekil önümden çakralarımı kapatıyorsun!" derseniz ağzınıza bi tane çakrabilirler. Bu konu new-age - uzak doğu ikilisinin en çok alay konusu olmuş ögesi olsa da aslında bütün öğretilerin temelidir. Şu uzaylı dostlar bile gelip, gaipten mesajlar vermeye kalktıklarında ilk iş çakralarımıza bok atar, bizi beğenmeyip kalp çakramızı felan açmamızı önerirler. Akupunktur desen çakrasız olmaz. Ayurveda desen keza öyle. Ya bu çakrayı yersin ya da New-Age'ci olamazsın velhasıl-ı kelam!

DEVAMI GELECEK!

Mysterious Skin

2009-07-25T20:12:00.004+03:00

Beyzbol koçları tarafından cinsel tacize uğrayan iki erkek çocuğun hikayesi. Çocuklardan biri fahişelik yapıyor, diğeri ise olanları hatırlamaya çalışıyor.

Off.. Filmin bitiş müziği hala devam ediyor, hala tüylerim diken diken... Dönüş Yok'tan sonra izlediğim en "harsh" seksüel içerikli, yürek yakan, mide kramptıran filmdi.... Kesinlikle öneririm ama dikkatli izleyin...

Gregg Araki filmi, 3 tane de ödülü var. IMDB puanı 7.9. Benden de bi 8.5 alır.

Elimde Ne Var?

2009-07-23T00:20:00.006+03:00

İçdeniz Balıkçısı (A Fisherman of the Inland Sea )
Ursula K. Le Guin’in sekiz öyküden oluşan kitabı. Bilimkurgu okumamak üzerine bir giriş yazısı var ki dostlar, iki kere okumak istedim... Bilimkurgu sevmiyorsanız bile Dost'a, DNR'a falan girip kitabın girişini bir okuyun derim...

6. hikayeyi okumaktayım, şimdiye kadar okuduklarıma ortalama 10 üzerinden 7* veririm... Fena değil ;)

*: Newton'un Uykusu adlı öyküyü sevemedim, yoksa 8-8,5 verirdim:)

EKLEME: Kitabı bitiremeden bıraktım arkadaşlar, zorlamak istemiyorum kendimi daha fazla... Bu yazıyı yazmadan önce okuduklarımdan daha kötü buldum sonradan okuduklarımı, özellikle Çörtme Teorili İçdeniz Hikayeleri, ı ıh... önermiyorum...

bırak allaasen

2009-07-20T01:11:00.008+03:00

Paris je t'aime: beğendim, güzel kısa filmler... en çok da Natalie Portman'lı olanı sevdim; Star Çankırı Çayevi diye bi yerin önünden geçiyolar hem :) Türk istilasının sonu olmayacak gibi...

Mojito: okuldaki hocalarıma mojito sözü verdim, üstelik okulda yapıp içmek üzere! takım taklavat gideceğim: bacardi, nane, soda, lime (ki b.k bulurum TRde, limona tabi), şeker, nane ezeceği :P, bardak!

Postdoc: Gülfem'le karar verdik ben postdoc için Kanada'ya gidiyorum:) Daha tezimi bitiremeden kariyerimin diğer adımlarını planlıyorum, ne güze değil mi? :S yok şekerim, iflah olmam ben.

Aşk: Elif Şafak'a sokiym size bişey olmasın. İyi yere kapak attı hatun, "sufi dünyasında bir kadın yazar", waaayy! iyi hoş, uslup uçuyor, 4 kitabını okumuş birisiyim ben de bugüne bugün... Peki ama tekrarlar? paso aynı metaların, konuların temcit pilavı gibi atılması önümüze? o cinler ne öyle o cinler? yersen işte...

KROMOZOM Kardeşler: komiklik yapmaya çalışmıyorum, DNAmızın 2 sarmaldan 12 sarmala çıkacağı günleri iple çeken bir "brotherhood" var. Hatta bu süreç başlamış bile; 2012de de foton kuşağı hikayesiyle herkesin 12 iplikçiği olcakmış... ben sanırım 7-8 iplik yapmışımdır, fekat, nerde test edebiliyoruz bilmiyorum. 12ye çıkan varsa kesin Robert Downey jr veyahut Hugh Jackmandır.... meraklısı buyur, buyur, türkçe buyur. Hastasıyım fotonun, kuantumun, gözlerinin ve indigoların.

Indigo Child: Hazır elim değmişken bu akıma da değineyim. 80lerden sonra doğan çocukları (bazılarını) pek akıllılar, efenim koca gözleri var, efenim isyankarlar ve kararlılar felan diye kozmik bir sıfatla "indigo" olmakla etiketleyip, histeriyle birebir ailecek tanıştırıldılar. Aileler "aman benim oğlum uzaydan geldi, tanrı kimin bişi!, dünyayı o kurtarcak" diye sosyal bir orgazm yaşayarak ortalarda gezdi... Sonra ne oldu? mistisizm sektörü boş durmadı ve modası geçmek üzereyken bu indigoların ardılı olan "kristal çocukları" sürdü piyasaya... indigolar "out" olup, kristaller oh oh pek yaman olmuşlardı. Ben de bu süreçte, "sen şusun busun" diye kandırılmış biri olarak size öğütlüyorum dostlarım; kristalden sonra bir üst sürümü; "mikrodalga çocukları" çıkarabilirler hazır olun... Bunun sebebi ana-babaların çocuklarından tam teşeküllü bir histeriyle "önemli biri olmalarını" daha 6 aylıkken görmek istemeleri. Çocukları geçmişten biraz farklı kılan da, modern dünyada aşırı uyaranlı algılama süreçleriyle yedikleri GDOlu besinlerdir... Ama tabi kapital sistem ebeveynlere çare oluyor, kitaplar, CDler basıyor, bu çocuklarla "başetme" ve onları anlama(!) yolarını öğreten seminerler felan veriyor....Hey yavrum hey! Düşmeyin tongaya çocuklar, bebek bebektir, hiçbirimiz de özel mözel değiliz...
(Galiba bu new-age saçmalıklarını biiirbir anlatmaya başlasam iyi olur. Bi ara, evet..)

all I want is everything

2009-06-24T22:04:00.011+03:00

> Avea'nın Blackberry reklamındaki el kiminse kendisine bir fan club kurmak istiyorum; MC Hammer'a dans etmeyi bizzat "eliyle" öğretmiş gibi...

> Artık H&M ve Pimkie Türkiye'ye gelsin istiyorum, bi yandan da herkesin üstünde aynı şeyleri görmekten tırsıyorum...

> Bloguma yazabilmek istiyorum, çok istiyorum, ama beceremiyorum; tanrı Zamandan ihsan istiyorum.

> Her gün haşlanmış mısır yemek istiyorum. Ama denk gelip almak, alsam da yollarda şapur şupur yemek zor geliyor. Bir de dişimde kalıyor hep, kürdan gerekiyor.

> Yağmur yağsın, hava kapansın, hamamböcekleri ve keneler boğularak ölsün istiyorum. - Annemin bi arkadaşı, Ankara'da, keneden öldü! Baya öldü, gözünden kan gelmiş falan.-

> Edgar Allen Poe hikayelerinin birincisini bitirdim, ikincisini de istiyorum. Dolgun olmasına dolgun ama tekrarlı uslubu ya bayarsa diye alamıyorum.

> Almancaya devam etmek istiyorum, kursa gitmek istiyorum, ama Tömere gitmek istemiyorum. Kızılaydaki Tömerde yangın merdivenlerinde sigara içiliyor felan, gerçekten çok zalim, insanlıkdışı bir ortam var orada...!

> Şahan Gökbakan tutuklansın veya budist manastırına kapatılsın veya Sahra çölüne sürülsün istiyorum. Lost'un yazarları için de aynı şeyleri istiyorum.

> Evimizin dekorasyonu bitsin, minimal esaslı neo-vintage, provensal detaylı, romantik ama kitch olsun istiyorum. >:P

> Gökçe'nin düğününde tuvalet giydim, hep giymek istiyorum, herkes sokaklarda tuvaletle dolaşsın istiyorum, kuğu gibi....

> Ünlüler bir zamanlar kınandığı, dışlandığı halde ölünce kahraman olmasın ya da sağken ne yaparlarsa yapsınlar kınanmasınlar istiyorum... Evet, mesela Jacko, adamı sağlığında yerin dibine soktular, ölünce de göklere çıkardılar, bu ne be, Jacko'nun karbonlarının da çok umurundaydı bu törenler felan...

simsüç

2009-05-23T14:40:00.003+03:00

Sims 3 çıktığı için bir süre aranızda olamayacağım.
sevgiler selamlar

Bu arada google image results sayfasının yeni renk ve içerik aramalarına yönelik eklentileri müthiş olmuş, hayalimdeki image search'e adım adım yaklaşıyorlar... diyeyim dedim.

Tarkaaağğğnn

2009-04-30T23:10:00.007+03:00

Voodoogirl'ün bir yazısına laf yetiştirirken hatırladığım bir anımı paylaşacağım şimdi sizlerle... Bazılarınıza bizzat anlatmışlığım var elbet, ama herkes bilsin istiyorum, herkes...

Şimdi efendim konumuz Tarkan Tevetoğlu.... Bildiğiniz gibi kendini mega star ilan etmekle kalmayıp, yurdum insanına da öyle bir takım havalar atarak, gözden uzak star yaşantısı sürdürüyor... Tabi kendisinin bu gözden uzak yaşantıyı sadece starlara özel bir davranış olduğu için benimsediğini düşünüyorsanız, siz de benim gibi yanılmışsınız.

Evet, hikayemiz şöyle... Efenim birgün Görkiyle mini bir seyahatimizde Amsterdam'ın güzide coffee-shop'larından "Baba" da oturuyorduk. Bilirsiniz Hollanda hükümeti bir takım otların yenilip içilmesini serbest bırakmış yegane memlekettir. Bizde "eh madem geldik neymiş bakalım" dercesine girmiştik bu coffee-shop'a. Hoş beş laflarken kafamı kaldırdım ki, bizim Tarkan ve Voodoo'nun bahsettiği o meşhur koruması ve sanırım o korumanın korumaları bir 8-10 kişi daldılar göt kadar mekana.

Lan Tarkan mı lan bu yoksa ben mi halusiyonasyon? derken Görkiyle göz göze geldik. O da afallamış bana bakıyor... Evet, tabiki de Tarkandı. Hatta sonradan öğrendiğimize göre ertesi gün A'dam'da gerçekleşecek Madonna konserine gelmişti... Herşey OK... ama tabi ki konumuz bu "neden-olmasın" şeklindeki rastlantı değil çocuklar...

Konumuz Tarkan'ın bildiğiniz gay oluşu afedersiniz. Coffee-shop'tan içeri girişi ile kaşar konsomatristler gibi ellerini omuz hizasına ani bir hareketle çekerek kaldırıp, arkasındaki sevgili korumasına dönerek "ay burası çok doluğğğ" şeklinde, büzülmüş dudaklarından çıkan incecik bir sesle kendini anlatması - dolayısıyla bize de- ve bizim Görkiyle birkez daha göz göze gelişimizle süren bir macera konumuz.

Koruması -üstelik- elinin tersiyle "hadi gir gir, iyi bura" diye terslercesine, son derece maskülen bir tavırla Tarkanı itekleyip, kendi de peşinden çeşitli otların satıldığı aktar(!) barına yürüdü. Peşinden de diğer ne idükleri belirsizler tabi... Birşeyler satın aldılar -baya çok-, sonra oturup kahve içerken biraz eğlendiler (!). Tarkan ortalıkta yer beğenmeyen, başka masa boşaldığında ellerini hafifçe çırpıp "koş,koş,koş" diye herkesi "masa tutmaya" yollayan, şımarık küçük kız havasında, kıvırtıp duran birisiydi bu esnada... Yeminle diyorum, ben ondan daha erkeğim. Aslında aktör olması gerekirmiş; TVde orda burda nasıl da sert erkek, hem de efendi, kibar erkek rolü yapabiliyor.. nasıl rol yapabiliyor öyle, nasıl?!... :)

Neyse, bunlar oturdu, takıldı... Konuşmaları felan aralarındaki off... Mesela bizimkinin bir arkadaşı soruyo Tarkan'a "Seni öpebilirmiyim ne demek, şu kıza sorcam da" Tarkan baya bi düşünüyo- o kadar da Amerikada kaldı naaptıysa dil namına- "mm can I kiss you" diyor.... Korumaların jargonu bi ayrı kopuk zaten.. Bizimki bunların yanında 15lik kız... Bakıyoruz hep böyle Görkiyle birbirimize.... Çıktı gittiler sonra kıvıra kıvıra...

Salak Hich, daha yeni mi anladın bunu diyenlerinizi duyar gibiyim... Ama öyle hemen toz kondurmam ben, bir de saygı duyarım normalde gaylerin acaip davranmayanlarına. (bkz. ) Ama bu fenaydı... Hareketleri, hakikaten çok ileri düzeyde, neredeyse transeksüellerin hareketlerine benzer dozda abartıydı... Tabi naapsın, gelmiş gariban, "star hayatı" inzivasından (!) kurtulmuş Türkiye'nin, kendini salmış ortalığa... Bizim de Türk olduğumuzu anlamadı sanırım; benim saçlar platin sarısıydı o zamanlar... Anlasaydı öyle yayamazdı kendini...

Keşke fotoğraf çekseydiniz, satardınız oh, diyenlerinizi de duyar gibiyim, ama içerdeki dumandan mıdır nedir (!) öyle kalakaldık biz de, hem cep telefonumuzla çekelim desek alır telefonumuzu parçalarlardı mazallah, kalırdık yaban ellerde telefonsuz...

Şimdi kendisinin hayattaki cinsel tercihini ru be ru görmüş biri olarak çocukluğumda giydiği o dar sarı pantalonu bana daha anlamlı gelmeye başladı... Bu kız arkadaşının (Bilgemiydi neydi) kız arkadaşı olduğunu söyleyip, kendisiyle boy göstermek için maaş aldığı söylentisi zaten vardı... İnanmak için hakkaten gözümle görmem lazımmış meğerse...

İşte böyle... Bir kahve yapın da içelim...

Lan şimdi Tarkanın korumaları gelip topuğuma felan sıkmasın... :/ tırs...şaka yaptım şaka..ekeheh... eh.

elimde ne var?

2009-04-29T17:18:00.005+03:00

CESUR YENİ DÜNYA- Aldous Huxley

"Uzak gelecekte, dünya denetçileri nihayet ideal toplumu yaratmışlardır. Tüm dünyaya yayılmış laboratuvarlarda genetik bilimi insan ırkını kusursuzluğa ulaştırmıştır. Alfa-artı mandarin sınıfından, ayak işlerini yapmak üzere tasarlanmış olan epsilon-eksi yarı moronlara kadar insanlar, önceden belirlenmiş rollerine seve seve razı olmaları için yetiştirilir ve eğitilirler. Fakat Londra kuluçka ve şartlandırma merkezi'nde Bernard Marx mutsuzdur."

Aldous Huxley'den yine bir ütopya var elimde, bu sefer ki biraz ironik. Huxley'in Ada'sını bitirmeye kıyamayarak okumuştum, bu onun daha karamsar, bağımsız bir devamı- yani önce Ada'yı okumak zorunda değilsiniz. Okurken çok eğleniyorum... Huxley'in hayal gücü meskalinle mi böyle güçlenmiş bilmiyorum, zenginlik kitabın her satırında... ayrıca bu kitap benzerlerinin ötesinde bir anlatıma da sahip bence; Thea Alexander'ın MS2150si ya da Orwell'in 1984ü de iyi kurgulardı tabi ama bunun üslubu, tadı bir başka. Üstelik roman olması nedeniyle mesela Algı Kapıları'nda olduğu kadar okuyanı zorlayan bir yazın da değil... şiddetle öneririm.
Ada'yı da bunu da... :)

EKLEME: Post'u bitirdikten sonra biraz çalışacak, çeviri yapacaktım. Ama Ankara'da kedi köpek yağıyor(!) :P Yağmur harika, cezbedici ... Biraz çay, çikolata, battaniye ile yağmur sesi dinlesem de, Bernard Marx'ın cesur dünyasına dönsem fena mı olur şimdi?
Başlarım çevirisine diyor, hedonizmamın kahyasına bahşiş veriyorum:)

BSŞ

2009-04-25T22:57:00.003+03:00

BSŞ 11. birinden nefret etmen gerekirse onun facebook sayfasına bak!* keza başka hayatların detayları gayet yavşak gelebiliyor insana... kalbine bi soğukluk geliveriyor insanın kendini pis pis ifşa edenleri görünce... nitekim, facebook geldi de Einstein'ın insan ahmaklığına dair tezi** kuvvetlendi; hiç tahmin etmeyeceğin insanlar neleri yiyor, kimlere veriyor yaw...
töbe töbe.

*: kendime not: bunu hatırla!
**: "iki şey sonsuzdur biri evren, diğeri insan ahmaklığı; evreninkinden şüpheliyim" Einstein

Bazı Saçma Şeyler

2009-04-15T23:40:00.007+03:00

BSŞ 7. Nestle Klasik reklamında ağlıyorum. Eskiden de Cornetto reklamında ağlardım. Önce gözlerimle yutkunma ünitelerimin arasında abuk bir vibrasyon başlar sonra da "buh" yada "böh" diye bi sesle yaşlar boşalıverir. 3-5 saniye sonra da "hay allah" der gülmeye başlarım... Bu böyle... Kabullendim kendimi....

BSŞ 8. Geçen gün sınav gözetmeniyken bir öğrenci beni yanına çağırıp " Hocam birşey sorucam, 'anal' ağız mı demekti" dedi! Birşey demeden yürüdüm gittim... "Ağzından mı s.çıyorsun" diye soramazdım.. hayır...

BSŞ 9. Kimin eli kimin cebinde bilmek çok eğlenceli. Bi herif var mesela, bir kız arkadaşımla (X) çıkarken, diğer bir kız arkadaşıma (Y) masanın altından sms yolluyor, sürekli arıyor, onu sevdiğini felan zırvalıyor, ama aynı anda X'i Ynin gözünün önünde yalayıp yutmaktan da çekinmiyor.... X dünyadan habersiz, Y kuduruyor, üstelik ikisi de birbirini tanıyor, aynı masadayız falan... Bütün gece bu böyle sürüyor, mekan kapanıyor. X ile Y koyu bir sohbete dalmışlar, bizimki morarmış, tırnaklarını yiyor meraktan...Suratıma bakıyor, pis pis sırıtıyorum :I Zira, bana göre X=Y, ikisi de iyi kızlar...Bi cesaret şu işi bi konuşsalar aralarında! Ama sonunda malesef herkes kaybediyor; herifçioğlu koluna Xi takıp çıkıyor, sabah da Y'ye sms yolluyor: "bütün gece aklımdaydın!"

BSŞ 9,5. Libya'ya gidiyor Görki... Bu nedir ya?

BSŞ 10. Küçükken Gökçe'yle ultra salaktık. Özellikle g.tünden oyun uydurma konusunda .... mesela oyunlarımızdan birinin adı "besleme" idi... Aslında "uzun soluklu evcilik" olarak tanımlayabileceğim bu oyunun materyali Barbie bebeklerdi. Gökçeyle ben günlerce onlara çocuğumuz gibi bakar, evlerini kurar, yoğurt ve marul karışımlı iğrenç bişeyler hazırlayıp küçük bebek tabaklarına koyar- sonra bu karışımı kendimiz yer, metal oyuncak tencerelerde mangal (!) yakar- dolayısıyla evi-köyü yakar, onları yıkar, paklar, annem eve dönünce bırakır, ertesi gün kaldığımız yerden başlar, kendimizi dünyanın en bulunmaz oyununu keşfetmiş gibi gururla beğenir, sanki çok gizli bir sırrımız varmış gibi okulda falan bi trip gezerdik... Şimdi yad edip gülüyoruz ama neredeyse 2-3 sene okul sonrası tek etkinliğimiz buydu ve biz çok ciddiydik!!

2 ile 2yi de çarpıp koysam mı?

2009-04-09T14:28:00.004+03:00

Ekin'in isteyen yazsın mimine hevesli blogger sıçrayışımdır.

Herkesin ne cici ne bici masa üstü var... Benimki niya böyle :'/....... kitaplar, kağıtlar, dosyalar, hep kaybolan çakmağım, notlar, pusula(ne işe yarayacaksa), pis kültabakları, takvimler .... Dağınık ama bir düzeni var (!) Şairin teki öyle demiş, masa karışık, 2 ile 2yide çarpıp koysam mı demiş... Tezim bitince bi çöp bırakmıycam masamda-ama daha bi süre böyle... :/ ı-hığ...

Cesur kambur yüzen medyumlar?

2009-04-03T23:21:00.004+03:00

Süper birinin tavsiyesiydi bu altın oranlısından hipnotik video-clip. Aksi halde hayatta bulamazdım zaten ben böyle bişeyi...

Wild Beasts - Brave Bulging Buoyant Clairvoyants. Dir: OneInThree from OneInThree on Vimeo.

Eğlendin kabul et.

Hayatta neler öğrendim

2009-04-03T14:49:00.003+03:00

Voodoogirl'e bir mim borcum vardı. Kendi rızamla -aha da buraya- 20 madde yazıyorum:

Hayatta neler öğrendim:

1> Mart ayında taze fasulye tatsız bişeydir, pişirmeye kalkma, zaten pişmez.
2> Yeni aldığın topuklu ayakkabın ayağını en az 2 ay vuracak; hazır ol!
3> Jinekoloğa gideceksen soğuk metallerle yakın ilişkilere razı ol. Mızırdama; doktor çok kızar.
4> Hemcinslerinle iyi geçin, yoksa çok pis sakata gelirsin.
5> Hayalet diye bişey yoktur, öcü de, cin de...
6> Kurbağalama yüzmekle köpekleme yüzmek aynı şey değildir.
7> Carl Sagan'a olan söndüğüne göre, her aşk sönebilir.
8> Word'de dipnot Ekle'den yazılır. Hatırla bunu.
9> Her hazır kahveye Neskafe, her kadın pedine Orkid, her kağıt mendile Selpak denmez. Deme.
10> Bir kaşığı bükmek için olmadığını düşünmen yeter, gerisi çok kolay!
11> Kedilerden tırs; köpeklerden tırsma. Hamamböceklerini görürsen koşarak kaç- ama bağırma lütfen.
12> "Laissez Faire" leysı feyr okunur, Turgut Özal demektir.
13> Bush Türkçe'de yavşak demekti, şimdi noldu bilmiyorum.
15> "Tez bitmez; töz biter, hele doktora tezi mezara sokar" falan diyenlere inanma. Başarabilirsin.
16> Kendine bir Z raporu almak istersen psikiyatriye gidebilirisin.
17> Regl döneminde çok uyunur. Baharda çok uyunur. Akşamdan kalma olunca çok uyunur.
18> Adana kebap Adana'da yenir.
19> Amansız ol, sporda fair-play falan zaten önemli değildir.
20> Noktasın sadece. Bunu unutma.

Bonus> layf iz e jörni, layf iz gut, layf iz layf...

PS: çok eğlenceliydi, nolur sizde yazın....
>:]

hooray, rolla-coastaahhh!

2009-03-31T14:55:00.006+03:00

Ben de yazmayacaktım ama şu yazıyı okuyunca kafamdakini aktarayım bari dedim.

Efem şimdi bu seçimlerde Ankara'da AKPnin kazanmasından çok melih efendinin tekrar kazanması benim canımı sıkıyor.... Şeytan körlerle sağırları ağırladı yine... CHP istediği kadar bağırsın seçimlerde usulsüzlük var diye, biz istediğimiz kadar inanalım gerçek olduğuna, oyların aktarılmasında şu SECSİS denen programla yine yapılan yapılmış olsun sonuç aynı.... Bence Türk halkı artık AKPden ötesini göremiyor...

Köy enstitüleri kapandığından beri CHP artık Anadolu'da kendini anlatamaz durumda... Hatta artık CHPye arsızca bir başkaldırı trendi, CHPlilerle lümpen kesim arasında mutlak bir klikleşme ve hatta bu lümpenlerin dosdoğru CHPlilerle alay etmeleri söz konusu kanımca... Bırak etnik, dini sınıfları sosyal sınıfları kavga eden bir ülkeye dönüştük; okumayan okuyana, toplumsal sınıf bilinci olmayan toplumun aydınlarına kin güdüyor.

Bir yandan saçma bir entellüktüel inat büyürken, kendini bilen işçi sınıfı; gerçek proleterya ölüyor, yerini pejmürde bir biçare ordusu alıyor, orta sınıf güç gösterisinde bulunuyor, dahası bundan nasibini alan bu karşıt gruplar değil belli bir etnik köken oluyor... 2 hafta önce şurada verdiğim alıntıyı bir kez daha tekrarlamak isterim :

"Dünyanın her tarafında aptal köylüler hükümdarlarını tahtlarında oturtuyorlar, devlet adamlarına ün, generallere bitmeyen zaferler kazandırıyorlar. Bütün bunları cehaletten, aldırmazlıktan, geri zekalı bir kinle yapıyor, kollarının gücüyle dünyayı yerinden oynatıyor, Tanrı, kral yada borsa adına kafalarını birbirlerine tokuşturuyorlar. Bunlar, akıllarını parlak kuklaların eline teslim eden ve bazı oyuncakları onun kesesinde yaşamaya ikna eden ölümsüz, düş gören umutsuz eşeklerdir." - Stephan Crane (1871-1900)

Evet belki endüstrinin patlayışından beri dünyanın her tarafında yaşanıyor bunlar ama Türkiye'de bir başka dönüyor keserin sapı. Avustralya'dan Türkiye'ye siyaset okumaya gelen bir arkadaşımıza neden Türkiye diye sormuştuk da "siyaset okuyacağınız Türkiye'den daha iyi bir yer varmı ki?" diye cevap vermişti... Haklı... Nerde böyle kaos...Türkiye'de bir bilim dalında dünya çapında kariyer yapmak istiyorsan o olsa olsa siyaset bilimi olur; fizik, kimya olacak değil ya!
Neyse, 5 sene daha... Disneyland'da roller-coaster'a biner stres atarız artık... :)

Mim mi?

2009-03-28T21:01:00.004+02:00

ben daha çiçeği burnunda bir blogger olarak mim'in ne olduğunu anlamaya çalışırken, karambolden Ecza Deposu tarafından mimlenmişim ... bir çeşit blog ebelemecesi gibi bişey sanıyorum bu... :/ neyse peki, "sevgilimizde olmasını istediğimiz özellikler" hakkında yazacakmışız....

sevgilimde ne olsun:
1- kara kara gözleri olsun
2- akıllı bakışları olsun
3-akıllı da olsun
4-bakımlı olsun
5-yaratıcı olsun, sanatın herhangi bir dalıyla ilgilensin, dahası icra etsin. müzik tercihimdir.
6-dozunda romantik olsun, ama sakın şiir okumasın
7-hayata karşı dik dursun, kararlı, istikrarlı olsun
8-elleri güzel olsun, beyaz olsun
9-konuşmaya bayılsın, konuştuğunda ya güldürsün, ya ilham versin yada bişeyler öğretsin, boş konuşmasın
10- teknolojiyi sıkı takip etsin, futuristik teorilere kıymet versin.
11- küçük ev tamiratları yada bilgisayarıma format gibi her iş elinden gelsin.

sevgilimde ne olmasın:
1-saçma "looser" alışkanlıkları olmasın, bağımlılık düzeyinde keş, alkolik, oyunkolik felan olmasın
2- saçma inançları olmasın, hatta mümkünse hiç bişeye inanmasın, hele gizli güçleri felan olduğuna inanırsa hiç gözüme gözükmesin
3-tembel olmasın
4-sabit fikirli olmasın
5-biraz kendini beğenmiş olabilir ama egosentrik olmasın
6-cimri olmasın en çok da buna tahammül edemem
7-pesimist, depresif, asık suratlı olmasın.

*sanırım zaten söylemeye bile gere yok ama küfür eden, yere tüküren, ortalık yerde gaz çıkaran, bağırarak konuşan, k yerine g ile kelimeleri okuyan vs. ayımsı varlıklar tarafımca insan sınıfına sokulmadığından bu nitelikler hakkında yorum bile yapmadım.

uf derin konuymuş yaw, sorguladım baya... Acaba bu mim işinde, yazımıza isim de yazmak zorundamıyız? :S
sanırım değiliz >:>
ama isteyen yazsın işte bu konuda, keyifle okurum ben de...

Death at a Funeral

2009-03-25T10:43:00.001+02:00

Lütfen bu filmi bulup izleyin... Hahahay... :) Son zamanlarda Hollywood'un nereye gittikleri belli esprileri ve yavan kurguları ile önümüze attığı filmlerden sıkıldıysanız, İngiliz mizahı ilaç gibi gelecek.... Şöyle komedi janrının hakkını veren bir film izleyin...
Yönetmen daha çok çocuk yapımlarında çalışmış, Star Wars serisinde Yoda'yı seslendirmiş, kuklacı Frank Oz. :)

BSŞ.6

2009-03-25T09:51:00.000+02:00

Ya bişey var son günlerde... önce okan bayülgen'in programında duydum, sonra bir haber programında, sonra da bir reklamda... kolbastı diye bişey bu... karadenizin çılgın insanının yaptığı bir çeşit psychedelic dans diyebilirim...
Tolgahan vardır ya, hani en eski dansçımız, işte onun okulunda dersi veriliyormuş, çok ilgi varmış, kendileri bu dansa "hoptek" demeyi tercih ediyorlarmış felan!
hiphop'a rakip?
neyse işte, 2-3 haftadır prodüktörü kuvvetli yıldız gibi ortalıkta dolaşmaya başladı bunun ismi, ne iş, anlayamıyorum...
Çok komik bir de dans edenler, kollar, bacaklar....
bakın buldum bir video (bikaç saniye bekleyin olay sonra kopuyo)
walla böylesi ancak festivallerde görülür, başka bir ülkede böyle dans etsen deli diye kapatırlar ...

Meğerse psy dansların da beşiği değil miymiş güzel Anadolu...!?

Bazı Saçma Şeyler (BSŞ)

2009-03-19T17:16:00.000+02:00

BSŞ.1. Google Türkçe websitelerini de tercüme etmeye başlamış. Google motoru, arama sonuçlarından çıkan Türkçe bir sitenin sağ tarafında "translate this page" e tıklayınca sayfayı İngilizceye çeviriyor. Fekat motor soğuk galiba! Çeviriler kelimelerin sözlük karşılığının olduğu gibi yazılmasından ibaret sanki... çok komik.... kendi bloğunuzu google'da arattırıp, tercüme ettirin, gülün eğlenin...

BSŞ.2. Windows live yeni sürümü çıkmış, şekil verilmiş... sinir bozucu... pencerenin en altında haber veren bir kutucuk var, kayan "haberler" şöyle mesela: "abdullah genetik kod hatası harikası", " can %70" "görkem çalışıyo". Anlayacağınız, kişisel mesajları kayıyo insanların... iki saat bakakalıyosun bişey sanıp... yorulup, kaldırmanın yollarını arıyorsun, options'da buluyorsun.

BSŞ.3. Internette Soundtrack çalan bir radyo aradım buldum, RadioCinema.it. Radyo Çinema diye okunuyormuş meğer... İtalyanın biri iki parçada bir çıkıp Çyi bastıra bastıra çinema diyor ve ekliyor "dı best oricinıl savntırek!"güzel çalıyor ama favorim hala "DI Chill-out"...

BSŞ.4. Gökçe anlattı, birisi internetten kuranı, sureleri mureleri indirmiş, flashdiskine yüklemiş, flashı da asmış boynuna... cevşen yapmış kendine böylece! hani şu boyna astıkları üçgen dua tasarımı... dijital yoldan holistik sığınmacılık.

BSŞ.5. Seçim arabası geçerken Murat Karayalçın'ın seçim şarkısını dinledim: "karayalçın ka-ra-yallçın dedikleri daha kim olabilir ki? " :) yazık olmuş dedim... Minekop almaktaydım, balıkçı ile süresiz bakıştık ve güldük. Minekop diye de balık varmış. Çinekop kadar olmasa da işte, bu da balıkgillerden der gibi... kolum kadar bel kemiği var (kılçık demiyorum dikkat ettiysen)... balıkgillerden bir başkasının, zatı şahanelerimin yarın doğum günü. umarım kestaneli olmaz pasta....

Vicky Cristina Barcelona

2009-03-12T21:12:00.000+02:00

Barcelona'ya gidiş dönüş biletim yanmış, gidememiş ve bunun büyük bir hayal kırıklığına gebe olduğunu hissetmiştim zaten ben...

Woody Allen, baby... yapmış... yazmış, yönetmiş.... müzikler süper.... penelope, javier süper, diğerleri de iyi... penelope cruise'un çığlıkları oscar aldı bu filmden.... lezbiyenlik, aldatma, aşk, evlilik, sanat, sığır adamlar ve hakettikleri, geniş mezhep, tüm ihtişamı ile barcelona... sürekli soundtrack albümünü dinliyorum, çok güzel. öneriyorum.... seziyorum, havası bu filmde anlatılan herşeyi yapmayı muktedir kılar insanı... umarım en kısa zamanda giderim
te quieroooo barcelonaa....

There’s something wrong with me chemically!

2009-03-10T12:01:00.000+02:00

Depeche Mode sonunda yeni albümünden bir single çıkarma zahmetinde bulundu: Wrong.... bence müthiş olmuş... eski tat var...Hemen, ilk 5 saniyesinde gözlerini kapatmak istiyor insan.....
Buradan dinleyebilirsiniz.
Yeni albüm (Sound of the universe) 21 Nisanda çıkıyor... bir de album turnesinde İstanbul da var! Bu sefer kaçırırsam cehennemde yanarım wallahi...

smells like teen spirit

2009-03-09T22:23:00.000+02:00

Hugh Jackman.... Wallahi, ergenlik dönemimden beri bi adamı bu kadar beğenmemiştim (ergenlikteki isimlerin başını Axl Rose çekerdi). "HOT" sözcüğü birgün Türkçe'ye girerse, sebebi bu adam olacaktır, iddia ediyorum... (yada ben kalpten bir gün gidersem)

Oscar töreninin sunucusuydu bu sene, törendeki o müzikal showları- Beyonce ve Anne Hathaway ile- ay.. ay... ay...feciydi feci...

Kendisine ilk kez favori yönetmenlerimden Darren Aranofsky'nin The Fountain'inde hissi duygular beslemeye başlayıp, Prestige, X-Man gibi filmlerle de aşkımı baya perçinlediğim bu iki çocuk babası, harikulade varoluşun arkasındaki gücü merak ediyorum. Şeytanın sınavlarından birimi acaba bu adam?

2008'de People dergisi kendisini "yaşayan en seksi erkek" seçti zira... Hayır, o benim, onu ben keşfettim felan demek istiyorum, ama dünyanın çoktan rüyalarına girmiş bizimkisi... :/

Neyse, sağolsun, en azından teenage heyecanlarımı uyandırıp, birine fan olmanın nasıl bişey olduğunu bana tekrar hatırlattı... Her ne kadar, son dönemde Lost'un Sawyer'ı da biraz bu etkiyi yapmış olsa da, aslında o çoktan seçmeli bir durumda B şıkkı olabilmişti ancak... Ama bu adam, ah, sanki, old school, hababam-cevap-yaz tarzı bir sınav sorusuna verilen bir cevap... Uçsuz yorum ve hayalgücü :))

Bakın şuna bir yaw:

no, she wasn't ugly

2009-03-09T13:58:00.000+02:00

Last one... 5 hrs digital painting with tablet....
and she answers: "No, you're ugly...Not me!"
Click to enlarge in Deviantart. Please see details.

Elimde ne var?

2009-03-08T16:14:00.000+02:00

Uçurum İnsanları (The People of the Abyss) - Jack London

Klasiklerden biri...Hugo'nun Sefilleri ya da Mc Court'un Angela'nın Külleri gibi, açlık, sosyal sınıflar ve sefalet üzerine yazılmış... Bu tarz kitapları merakla, keyifle okuyorum; halime şükrettirdiklerinden herhalde:) Bir de sanki, şimdi dünyayı yöneten güçlerin halklarının bir zamanlar ki sefaletini bilmek gizli bir sırlarını biliyormuşum hissini veriyor ve içimden kıs kıs gülmekle karışık bir çeşit sevinç beliriyor... Sanki adamlar düşmanımmış gibi, yada sanki o sefalet o zamanlar dünyanın her yaanında yokmuş gibi, ve yahut sanki ben insan değilmişim de bu insanlık ayıpları beni ilgilendirmiyormuş gibi.... :)

Neyse kıpırdayan(!) bu duygularımın yanısıra çok güzel bir kitap olduğunu söyleyebilirim. London'ın bir de "Ademden Önce"si vardır ki, süper ilham verici, sorgulatıcıdır, onu da öneririm!

yin-yang üzerinden bloglarım

2009-03-05T12:44:00.000+02:00

Çikolata, Johnny Depp'ten başka güzellikleri de olan bir filmdi bence. Orada Juliet çocuğa bakıp senin çikolatan "bitter" demişti, çocuğun büyükannesi de öyleydi; karanlık ama iyi niyetli...

Nedir?
Herkes bilir; yin: erkek, güneş, beyaz, sıcak vs; yang: kadın, ay, siyah, soğuk vs. "Hepsinin içinde diğerinden biraz vardır"ın sembolu Yin-Yang'dır ve herşey zıttıyla bilinebilmektedir. Yin ve yang birbirine karşıdır, beraberlerdir, birbirine dönüşürler ve dengeyi ararlar.

Doğu dinleri bize dengeyi öğütler, doğu felsefeleri tamamlanmanın kutupların tanınması ve birleştirilmesi ile olacağını öğretir. "Kişi önce kendini bilmeli" der Sokrates, Dalay Lama da "bencillik mutluluktur" der. Günümüzün sözüm ona bilimi psikoloji bile "içindeki öfkeyi dışarı çıkar" der. Herkes birşeyler der. Herkes dualitenin farkındadır. Dünya kutupludur, insanlık iki cinslidir*, iyi ve kötü gece ile gündüz gibi savaşır durur.

Evren kutupsuz, ikiliksiz, atom protonsuz yada elektronsuz var olamaz. Ben de farz-ı misal hep iyi, hep mutlu olursam kendimi bilemem, var olamam, var oluşum anlam ifade edemez, zaten bu mümkün de değildir; benim hep iyi düşünen, pozitif uçlarda yaşayan biri olmam maddenin doğasına aykırıdır.

Ne yapmalıdır? Kabul et gitsindir! :)

New Age akımının dayatmalı zoraki gülümsemesi surattan bir temiz silinmeli, kötü yanımız görülmeli, anlaşılmalı, hatta kazandırdıkları düşünülerek onunla gurur duyulmalıdır.

Kötülüğümüz kucaklanmalıdır, onun da ilgiye ihtiyacı vardır.

Bize sürekli iyilik deyip duran öğretiler irdelenmelidir. İyi niyetli olmakla iyi olmak arasında farklar vardır.-iyi niyetli birisi her zaman pozitif düşünemeyebilir, hormonları buna müsade etmez... İyi olmak adına kendine, nefsine korkunç baskılar yapan, vicdanını elinde oyuncak edip deliren varlıklar haline getiren öğretilerden uzak durulmalıdır, zira bir varlığın pırıltısını yitirmesine sebep olmanın kutsal, tanrısal hiçbir tarafı olamaz. İnanılmamalıdır canım böyle şeylere...

Bilinmelidir ki "tanrı nötr'dür, aksi olsaydı yaradılış olmazdı", yaradılışın temelinde önce ikileşmek vardır. Tanrı bunun öncesinde -bence- bembeyaz bir hiçliktir, bi boktan da daha haberi yoktur. Ne zaman ki yaradılış patlar saçılanlardan kendini tanıyıp şaşakalan bir varlık olagelir tanrı... tanrı bir süreçtir :) (öhö)

Neyse ben bunları niye anlattım... blogger camiasındaki dualitemin açıklaması olsun diye anlattım... Birinde iyi birinde kötüyüm, hangisinde iyi olduğuma da karar veremiyorum :

yoksa

İkimizde seviyorum... ikimizde herşeyi seviyoruz, eleştiriyoruz, yaşıyor gidiyoruz... birbirine karşı, beraber, birbirine dönüşen ve dengeyi arayanız. Okuduğunuz için saygılar sunuyoruz, efendi efendi, hanım hanımcık...

----
* Homoseksüeller 3. tür kabul edilmemelidir, onlar artık karşı cins olmuşlardır, yani mesela erkeklerse kendilerini kadın kabul etmişlerdir, bu da türdeki dualiteyi değiştirmez.

mushroom is the elf of plants

2009-02-21T22:14:00.000+02:00

Mushroom
by Emily Dickinson

The mushroom is the elf of plants,
At evening it is not;
At morning in a truffled hut
It stops upon a spot

As if it tarried always;
And yet its whole career
Is shorter than a snake's delay,
And fleeter than a tare.

'Tis vegetation's juggler,
The germ of alibi;
Doth like a bubble antedate,
And like a bubble hie.

I feel as if the grass were pleased
To have it intermit;
The surreptitious scion
Of summer's circumspect.

Had nature any outcast face,
Could she a son condemn,
Had nature an Iscariot,
That mushroom,--it is him.

:) mantar sevdam bitmez benim... sotesinden ilustrasyonlarına, kokusundan majikine... :)

bu son yaptığım resim; tabletle dijital boyama.. 10 fırın ekmek ve ben sendromumu üstümden atsam biraz daha motivasyonum yükselecek resim yaparken ama, neysse.
h.

ıssız adam, s.tir ordan

2009-02-11T11:38:00.001+02:00

Geç de olsa şu ıssız adam meselesine gelelim... Orasından burasından bastırılmış Türk halkının aklı azıcık bile anarşizme yetmeyen zavallı çoğunluğuna bir umut ışığıdır bu film... Ne spekülasyon öyle yaw! Neymiş gidip göreyim de bileyim deyip sinirden ağlama noktasına gelerek çıktığım Ahmet Altan' dan bile beter, uyuz, kokmuş bir duygusallık salan berbat bir resimdir Issız Adam...

Filmde, bu adam, karşısındakini salak yerine koyan bir anlayışla, yok plak toplar, yok yemek yapar, baş ahçıdır gibi küçük süslerle naif gösterilmeye çalışılmış -ama zerre kadar becerilememiş-, s.kinin keyfinde, olgunlaşamamış, sonrada gidip kendisinden daha da az, daha da bir dana, kuş beyinli senaristin -neymiş efem çocuklara kostüm yapıyormuş diye- çok beğenmek zorunda olduğumuzu tasarladığı bir iri-kıyıma yanaşır. Sonra da bu ipsiz sapsız adamla lopur lupur yemek yiyen bu dişi inek, saçmalama, erken boşalma, yapmacıklık, ucuz edebiyat, fevrilik, sloganvari gerzek özlü sözler söyleme ve tepemi attırıma rekorları kırarlar.

Belli ki Türk halkı iki sex sahnesi görünce bunu bişey sanacak, bir radikallik, bir dışavurumculuk ortaya konacak gibi, izlediğimde onurumu kıran bir yaklaşımla yazılmış b.ktan senaryosu ürkütücü derecede kötü oyuncularla ve berbat bir kurguyla dayatılmış burnumuza. Filmin sonunda bişey mi olacak acaba dersek yoo, bizim ayıcık kız gitmiş yuvarlanmış Issız'ın yatağında, buymuş finaldeki sır! İşte film bu kadar... Bende bir tiksinti ve bu spekülasyonu yiyip yutan tüketim çılgını milletime duyduğum acıma kaldı filmden. Bir de bu yavan erotizmle uyduruk aşk hikayesine bayılan dişi olmayı beşi bi yerdeyle başlatmış güruhun bu herife ve bu çağan ırmağa olan hayranlığı kaldı geriye, o ayrı...

Uf neyse....
H.

Alex Grey

2009-01-31T15:53:00.000+02:00

Psychedelic etkinliklerin takipçilerinin adını duyduğundan şüphem yok ama hala tanışmamış olanların görmesi gereken bir artist var: Alex Grey.. Sipiritüel bir vizyonla yaptığı resimler görenleri hem etkiliyor hem düşündürüyor! :) Kimdir Alex Grey?

Alex Grey tıp okulunda yıllarca insan anatomisi okur ve kadavralar üzerinde çalışırken varoluşunu sorgulatan transandantal deneyimler yaşar. 70 ve 80ler de bu dönemde gördüğü "vision"ları heykelleştirir. Çalışmalarını bu yönde sürdüren Grey'in 1979'da başlayan ve tamamlanması 10 yıl süren 21 parçalı "Sacred Mirrors" isimli eşsiz tablo serisi de bireyin fiziksel ve metafiziksel anatomisi üzerinedir.

Grey'in, Sacred Mirrors'ın ardından yaptığı ve insan bedenini yarısaydam ve karmaşık bir anatomi ile ortaya koyduğu resimler, dua, öpüşme, çiftleşme, gebelik, doğum ve ölüm gibi insan deneyimleri üzerinedir. Görenler bu çalışmaları "farkındalığın sübtil ruhsal arketipleri" olarak algılamaktadır.

Halen New York'da yaşayan Grey'in eserleri NYC, LA, Tokyo, Paris, Venedik, Brezilya gibi yerlerde önemli eksibisyonlarda ve müzelerde sergilenmiştir. (Kaynak )

-
"Dying"- "Parabola"

"Transfiguration" - "Gaia"

-
"Kissing" - "Self Portrait"- Age15

Bu X-RAY bakışlı ressam, aynı zamanda Nirvana, Beasty Boys, Tool gibi gruplarında albüm kapaklarını yapmış.

Bir dönem hippie gençliğine çektiği nutukları ve şamanizm ile etnofarmakoloji alanlarındaki çalışmalarıyla tanıdığımız Terence McKenna hakında "insanlığın alacakaranlığında McKenna'nın sunduğu çılgın kurtuluş reçetesinin" işe yarayabileceğini söylemiş. Kendisinin Nisan 2008de 102 yaşında ölen Hofmann'ın icadı "liserjik asit dietilamid" etkisinde kaldığı zaten herkesçe bilinmektedir. H.

gnomes, elves, fairies, trolls, pixies, wizards...!

2009-01-22T22:03:00.000+02:00

Hala masal okuyor ve dahası birine okutuyorum... Yüzlerce çeşidi, yerlisi, yabancısı, uzunu, kısası, mesaj vereni, absürdü.... Andersen'den Tolkien'e, Aborijin masallarından anonim Binbir Gece masallarına tekrar tekrar okuyup küçük, şirin bir huzur kuytusu arıyorum sanki telaşla... Ve çoğunda da buluyorum ağaç kovuğu gibi bir yerler.... :)

En sevdiğim karakterler de cüceler ve periler... Ama ilginçtir fantastik masallara peri masalları (fairy tales) denmesine rağmen çoğunda periler görünmezler, daha ziyade anlatıcı olduklarından bu ismi almışlar sanırım... (!)

Amsterdam'da Fantasy Shop diye yalnızca periler, elfler, fantasy role play oyunlar vs üzerine bir dükkan vardı, saatlerce- abartmıyorum- incelemiştim herşeyi, çok pahalı olmasına rağmen de bir kaç heykelcik, kartpostal vs alıp çıkmıştım.. Hatta birkaç da resmi olacaktı oranın bende...

Tabi görsel açlığı bir fil işkembesine ihtiyaç duyan ben, ilustrasyonlu masal kitaplarını da bu yaşımda okuyor olmaktan azıcık çekinmiyor değilim; mesela "Alice Harikalar Diyarında'nın hangi versiyonları var?" dediğimde çocuk kitapçısı "çocuk kaç yaşında?" diye soruveriyor... "E-kem -küm!" (Bu arada Lewis Carroll ve Alice için ayrı bir başlık açmakta fayda görüyor, bu işi de bir ara yazmak üzere şimdilik erteliyorum)

Büyümek, kariyer, roller, para off.... Sığınağım, masumiyetimin hala korunduğu masalsı perspektiften düş gücüm olarak ortaya çıkıveriyor işte.... Alenen böyle... Masal anlatın ki daha rahat uyuyayım, yoksa halen yarın savaşın patlayacağı bu ülkede yaşadığıma nasıl inanabilirim ki! Masallar var iyi ki de şöyle güzeelce uykumu alabiliyorum :)

İlgilenenler olursa önce şu linklere bir göz atsın, sonra da hemen beni arasın, küçük porselen takımımla ona çay yapayım, tavşan dostlarımız ve yakışıklı prensle beraber kötü kalpli cadıyı ve trolleri çekiştirelim...

Fantezi ilustrasyonunda çok başarılı Howard David Johnson
Perilerin dünyası sadece fantezi değildir! "fairy village"
Geniş bir bilim kurgu ve fantezi galerisi "elfwood"
Periler ve haklarındaki herşey "fairies world"
Seçme dünya masalları
Grimm Masalları - hemen küçük bir örnek benden:
(78)
Annesiyle beraber yaşayan fakir ama iyi bir küçük kız varmış, ve onların yiyecek hiç birşeyleri yokmuş. Çocuk ormana gitmiş, orada onun üzüntüsünü farkeden yaşlı bir kadın kendisine küçük bir tencere vermiş. Bu tencere "pişir küçük tencere, pişir" deyince tencere güzel, tatlı bir yulaf peltesi pişiriyor ve "dur küçük tencere, dur" deyince de pişirmeyi durduruyormuş. Kız tencereyi eve, annesine götürmüş ve böylece açlık ve yoksulluklarından kurtulmuş ve ne zaman isterlerse tatlı yulaf peltesi yer olmuşlar. Küçük kız dışarı çıktığı bir günde annesi "pişir küçük tencere, pişir" demiş. Tencere pişirmiş ve kadın doyana kadar yemiş. Sonra tencerenin pişirmeyi kesmesini istemiş ama sözcükleri bilmiyormuş. Böylece tencere kenarından taşana kadar pişirmiş ve mutfağı sonra bütün evi, yandaki evi, bütün sokağı dolana kadar sanki tüm dünyayı doyurmak istercesine pişirmiş. En büyük dert kimse nasıl durduracağını bilmiyormuş. Sonunda yalnızca tek bir ev kaldığında çocuk eve dönmüş ve "dur küçük tencere dur" demiş. Tencere durmuş ve pişirmeyi bırakmış ve her kim ki evine dönmek isterse eve dönüş yolunu yemek zorunda kalmış. (çev. hich)

Ha bu arada bu masal işi bilgisayar oyunlarında interaktif biçimde tadılabiliyor... Mesela FABLE (Alm: masal) tam da bu tatta bir grafik harikası gerçekten... Koca mantarlar, periler, cadılar, goblinler... 2.si de çıktı ama PC konsoluna düşmedi diye biliyorum.. Sabırsızlıkla bekliyoruz Görkiciğimle.... Çıksa da tezim için yeni bir bahanem daha olsa :)

Fable 2

Neyse işte masallardan ayrılmayın kıssadan hissesiyle bitiyor lafım burada...

Sonsuza dek mutlu yaşayın...

Elimde ne var?

2009-01-20T20:03:00.000+02:00

Şu sıralar saatlerce ayakta beklenerek avını gözleyen sırtlan misali kopya çekenlerin gözlendiği bir mevsim: final dönemi! Tezime dokunamıyorum; ünitem yorgun ve uykusuz . Zaten söz konusu tez olunca bahane üretmekte ormanda 10 kaplan gücündeyim...

Aslında hiç de fena olmuyor, böylece biraz kitap okumaya fırsat buluyorum...

Görkem'de Umman'da zaten! Üstelik ne zaman geleceği de belli değil; Araplar işlerini savsaklayan tembel tipler olduklarından zavallıya "bugün git yarın gel" işkencesi yapmaktalarmış. Bir de sıcakmış ki, bronzlaşmış bizim ki... (+1 size)

Herneyse efem, kısacası boş vaktim çok...

Kitaba gelecek olursak.... Nedense son günlerde elim raflarda hep fantezi kitaplarına gidiyordu; cilt cilt serileriyle Tolkien, LeGuin yada Asimov... Ben de devasa bir fantastik kurgu okumaya sezon ortasında vakit bulamayacağımdan susuzluğumu giderecek kısa hikayelere yöneldim. Şu anda da harika bir parça okuyorum; Efsaneler (1).

Stephen King, Ursula K. LeGuin, Terry Pratchett, Anne McCaffrey, Orson Scott Card ve George R. R. Martin'den kısa hikayeler...

Modern fantastik edebiyatın bu kadar ünlü ismi bir arada olunca yayınevi Phoenix'e ve harika bir önsözün kalemi editör Robert Silverberg'e hem bu dahiyane toplama hem de aklımı çöllere uçmaktan kurtardıkları bu günler için teşekkürü borç biliyorum:)

Özellikle şu an tam da ortasında olduğum LeGuin'in Yerdeniz üçlemesinin ardılı olarak yazdığı "Ejderböceği" nefis, müthiş bir hızla ilerliyor... Hatta kitap bana hemen şimdi huzurlarınızdan ayrılmam ve İrialı kızın öyküsüne dönmem için kışkırtıcı bir bakış atıyor... Geliyorum büyücüler! Ciao...

Pazar filmi önerim....

2009-01-18T16:15:00.000+02:00

The Curious Case of Benjamin Button Brad Pitt ve Cate Blanchett'ın beraber rol aldıkları 2008 yapımlı bir David Fincher filmi... 80li yaşlarında doğan ve giderek gençleşen Benjamin'in hayatı. Bize ingilizce derslerinde kısa hikayeleri okutulan Scott Fitzgerald'ın yine bir kısa hikayesinden uyarlanmış - filmi de çekilen The Great Gatsby'i okumayan var mıdır?-

Filmde Cate Blanchett ve Brad Pitt başlarda anlamak mümkün olmasa da her yaşlarında gerçek bir "computer graphic" başarısıyla görülebiliyor. Brad Pitt bugünkü kendi yaşına gelene kadar
Benjamin'in vücudunu oynayan onlarca oyuncu olmuş ve Brad Pitt'in yüzü ve mimikleri bu vücutlara grafik olarak uyarlanmış.

Cate Blanchett'in da çocukluğu için farklı aktristler yaşlılığı için ise makyaj kullanılmış. Ayrıca belirtmeden geçemeyeceğim oyunculuğunu tapınacak kadar beğendiğim Cate Blanchett bu film için de belli ki çok çalışmış; inanılmaz dans figürlerinin çoğunda bizzat kendisini görebiliyoruz, ve bir de pek çok film de olduğundan çok daha "güzel"....

Golden Globe'ı bugün izledim. Ödül alamadı ama bence çok etkileyici ve ilham verici bir drama... İzleyiniz ve ilginç websitesine bir gözatınız efem...
http://www.benjaminbutton.com/

AUM!

2009-01-17T17:04:00.000+02:00

Namaste,
Yoga hakkında artık herkes birşeyler biliyor; ne kadar da faideli ve mucizevi olduğunu vs.

Ben yine de kısaca anlatayım;
Hatha yoga ile bağışıklık, sindirim, dolaşım, boşaltım, kas-iskelet sistemleriniz kuvvetleniyor. Akciğerleriniz güçleniyor, solunum sistemi rahatlıyor. Omurga çevresi kaslar güçleniyor bu bölgede ağrılar yada duruş bozukları varsa iyileşiyor. Hafıza kuvvetleniyor, konsantrasyon artıyor, stres (ve bağlı etkileri) ortadan kalkıyor.

Bunlar fiziksel faydaları... Bir de psikolojik etkileri var. Özgüven artıyor, saplantılar çözülüp, kayboluyor, paranoya, rol karmaşaları ve diğer kompleksler gibi zihnin kontrolsüz ürünleri yok oluyor. Düşünceye hakim olma başarılıyor ki bununla hayatımızın kontrolünü kazanıyoruz. Zira aklımıza gelen başımıza geliyor, ne düşünürsek evren bize onu yansıtıyor, yoga ile kontrollü tecrübe ve yaşam yaratma böylece gerçekleşebiliyor.

Ha tabi, bir de inanç sistemize olan katkıları var... Zihnimizin regülasyonu bizim batıl ve gereksiz bir sürü inancımızı ortadan kadırarak, öğretilmiş ayıplar ve günahlardan arındırıyor. Kişi ruhsal tekamülün ne olabileceğini gerçekten anlamaya başlıyor ve bu yolda ilerliyor. Bundan sonra bize düşen Budizmin temel ibadeti meditasyonun bizlere sunduğu mucizeleri izlemek oluyor... Varlık bilinci, evren, madde ve zaman algısı, farkındalık....

Gönül ister herkes faydalansın. Belki bilmeyenler vardır yoksa da reklam olsun; Gazi Üniversitesinde ve Ankyra Spor Merkezinde hatha yoga derslerim devam etmekte efem (eğitmenlikte 9. yılıma girmişim :o) ...

Hayallerim, aşkım ve "digital painting"...

2009-01-15T11:08:00.000+02:00

Aldığım A4 dijital tabletle fırsat buldukça birşeyler karalasam da, dijital resimde "olmuş" kıvamına gelebilmek için teknolojik, motorik beceri ve hız açısından daha on fırın ekmek yemem lazım, farkındayım. Ama olsun, çok eğleniyorum... Daha önce resmin hiç bir türünü yaparken bu kadar heyecanlanmamıştım. Üstelik bazı dünyalılarn öyle çalışmaları varki yalnızca seyretmek bile ruhumu okşuyor, hepsi birer ilham kaynağı... Bakın bazıları:

http://dianae.deviantart.com http://boatwright.deviantart.com/

http://bluefley.cgsociety.org/gallery/698277/ http://michaelkutsche.cgsociety.org/gallery/

Ayrıca Ballistic Publishing'in CG yayınlarını da görmelisiniz. Expose, Exotique, d'artiste gibi resimli kitaplar gerçekten harika (aşağıda Expose 6'dan örnekler)

http://www.ballisticpublishing.com/books/expose/expose_6/

SOULCLIPSE'e GITMEK ISTIYORUM! :-/

2009-01-13T23:58:00.000+02:00

2006'daki Antalya'da yapılan geleneksel Soulclipse festivali dünyanın her yerinden binlerce kişinin biraraya gelip gerçek bir bohem kabileyi oluşturdukları dört dörtlük bir festival. İsrailli organizatörler Total Solar Eclipse yani tam güneş tutulmasının en iyi gözleneceği yerleri haritadan seçip 1 haftalık bir festivale en uygun olanı 3-4 sene evvelden ayarlıyorlar. Mesela 2006'daki festivalde biz 2009dakinin Japonya'da olacağını öğrenmiştik.

Bilenler bilir, festival ağırlıklı psychedelic tema ve müzikli. Üstelik Line-up ve festival programı sayfalara sığmıyor. Yoga, reiki, masaj, joggling, dansçılar vs fesitval programına dahil. Doğa ile eğlence birleşince zihinsel kamaşmalarda yok oluş, etkisi aylarca sürecek gülümseme... (peace V:))

Soulclipse, biz Türk gençlerinin de ufkunu kitlesel olarak açmıştır, zira biz 2006da orada olanlar bir kabilenin üyeleri gibi birbirimizi her bulduğumuzda ah çekerek şamanizm, pozitif enerji, müzik, dans, çadır, ateş, güneş ve nehirden bahsediyoruz. Ayrıca Türkiye'de Shpongle'ı ru be ru dinleyebildiğim tek etkinlikti... Gerçek bir festivaldi, nur içinde yatsın!

Bu yıl Ağustosta Japonya'da yapılacak olana ise ne yazık ki gidemeyeceğim. İşlerle güçlere, bir de uçak biletinin pek pahalı oluşu eklenince gitmek hayal oldu... puf.. napalım, bir dahaki sefere artık....

Festivalin tarafımdan güneş tutulması anında çekilmiş videosu aşağıda; umarım izleyenlerden en az bir kişi gitme kararı alır.... :)

Once upon a time in Cologne

2009-01-13T23:03:00.000+02:00

This is the Dom Cathedral and its square ...
Me, lovely Peter(schen) and Rong...
September/2007

And some pictures ;)

-
Music Box Man :) - Puppet Theater

-
I am not a sculpture, I am real! - A view of the city Cologne from the top of Dom Cathedral

The house that I lived in and its garden

Some fancy places

The Chocolate Museum, above and near by Rhein River_ Gestapo Museum(hand prints of Jews)

The Carnival 11/11 - Me near by Alt Stadt

ready! steady! go!

2008-11-11T21:12:00.000+02:00

Ne ekler bana bilmiyorum ama başlıyorum bakalım.